چرا مقدس واسیلی در میان مردم به "سوین‌بان" معروف است: سیمبولیک مقدس‌سازی و کد دامداری نام عامه مقدس ویلیام بزرگ (حدود ۳۳۰–۳۷۹) – "سوین‌بان" – نمونه‌ای برجسته از پدیده عمیق و متناقض است: بازinterpellation فرهنگ مقدس کلیسای بزرگ از طریق چشم‌انداز جادویی و آیین‌های قبل از مسیحیت. این کاهش سطح مقدس نیست، بلکه ادغام آن در بافت زندگی روزمره و فعالیت‌های اقتصادی است. توضیح این پدیده در تقاطع آیین‌نویسی، تقویم مردم، آیین‌های دامداری و اصول اثیمولوژی فولکلور قرار دارد. ۱. زمینه‌های تقویم و اقتصادی: روز ویلیام به عنوان مرز. یادبود مقدس ویلیام در ۱۴ ژانویه (۱ ژانویه بر اساس تقویم قدیم) در تقویم مردم شرق اروپا بسیار مهم بود: پایان عید کریسمس و شروع چرخه جدید اقتصادی: از روز ویلیام ("شب وحشتناک"، که شب‌های وحشتناک عید کریسمس را به پایان می‌رساند) دوره آماده‌سازی برای کارهای بهارانه شروع می‌شود، از جمله بازگشت به فعالیت‌های فعال دامداری پس از توقف زمستانی. روز "سال جدید نهایی": تا سال ۱۷۰۰ این روز سال جدید رسمی بود. هر روز اول سال (مانند هر ماه) به عنوان زمانی "خطرناک" شناخته می‌شد که نیازمند رituals خاص برای تضمین رفاه در دوره‌های آینده بود. خوک، به عنوان یکی از حیوانات اصلی در کشاورزی (منبع چربی، گوشت و مو)، نیاز به حمایت خاصی در این روز داشت. بنابراین، مقدسی که یادبود او در این روز مهم و بحرانی قرار دارد، از نظر منطق مردم، باید مسئول جنبه‌های کلیدی رفاه باشد، به ویژه – دامداری و وفور غذا. ۲. پایه آیین‌نویسی: جستجوی "سوین" در زندگی مقدس. در زندگی رسمی مقدس ویلیام بزرگ، اسقف کسارایه، متفکر و صوفی، هیچ اشاره مستقیمی به خوک‌ها نیست. اما آگاهی مردم، که به metonymy و جستجوی روابط قابل مشاهده تمایل دارد، می‌تواند چندین "نقاط تماس" مستقیم پیدا کند: نام "ویلیام" (یونانی: Βασίλειος – "ملکانه"): در فرهنگ مردم، "ملکانه" می‌توانست با ثروت، وفور و "چربی" مرتبط شود. خوک نیز نماد باروری و وفور چربی ("چربی مانند خوک") است. موتور افزایش غذا: در زندگی، مواردی وجود دارد که ویلیام به کمک فقیران، به طور معجزه‌آسا غذا را افزایش می‌دهد (مثلاً نان). این مطلب می‌تواند به عنوان یک مفهوم کلی‌سازی شده به منبع اصلی گوشت – خوک منتقل شود. توضیح نماد "ناپاک": در سنت مسیحی، خوک گاهی به عنوان نماد گناه و ناپاکی ... Читать далее