غذای اصلی شب اولین روز سال جدید (شب واسیل): سمiotics و تکامل "کوتیای غنی" در ساختار شام شب واسیل (شب قبل از اولین روز سال جدید، ۱۳ ژانویه) غذای آیینی اصلی جا دارد که به نام‌های مختلفی شناخته می‌شود: "کوتیای غنی" یا "کوتیای سخاوتمند"، "آش واسیل"، "کولیو". این نه تنها یک غذای آشپزی است، بلکه یک اشیاء معنایی و آیینی پیچیده است، مایع معانی جشن، پیوندی بین گذشته کشاورزی و اعمال مدرن. مطالعه آن به ما اجازه می‌دهد تا تکامل جشن را از مراسم جادویی به سنت فرهنگی دنبال کنیم. ۱. اصول و ترکیب: ساده‌سازی آیینی و وفور نمادین. کلمه "کوتیا" (یونانی: κουκκί – "بادام"، از قدیم‌السلاطین: کуть) به بنای قدیمی‌ترین اشاره دارد – دانه‌های پخته شده. در ابتدا این ممکن بود که فقط گندم باشد، جو یا جو دو سر، با شیرین‌کننده‌های (شیر) اضافه شده. در شب واسیل کوتیا به دلیل افزودن اجزا "سرمست" (غیرگوشتی) به عنوان پایان روزه‌های کریسمس و آغاز زمان وفور به عنوان "غنی" یا "سخاوتمند" درآمد: دانه (گندم، کمتر جو، برنج): نماد رستاخیز، چرخه ابدی زندگی و باروری. دانه‌های جوشیده شده – استعاره بازگشت خورشید پس از زمستان‌ستایی. در زمینه سال جدید – آرزوی "رشد" خیر در سال آینده. کره، مغزها (بیشتر گردو): نمادهای ثروت، چندگانگی و باروری. کره نیز با وفور مرتبط بود ("مانند کره ریخته می‌شود"). شکل شکسته شده آن نماد "تکثیر" را تقویت می‌کند. شیر یا آب‌نبات (آب‌نبات، نوشیدنی از میوه‌های خشک شده): نماد شیرینی، شادی، رحمت و "زندگی هماهنگ". شیر به عنوان یک محافظ طبیعی – نماد ابدیت و بی‌نهایت. افزودنی‌های سرمست ("زابلهکا"): روغن مایع، شیر گرم، خامه، کمتر پنیر یا خامه. نشانگر رفاه و پایان روزه. در برخی مناطق، به ویژه در اوکراین و بلاروس، حتی چربی ریز بریده شده ("شپیک") به عنوان اوج "غنا" و ارتباط با سنت واسیلی-«سوینیتارک» اضافه می‌شود. بنابراین، "کوتیای غنی" یک استعاره مادی از وفور آرزو شده، جمع شده در یک فنجان. واقعیت جالب: در پولیش و گوملشینا یک مراسم پیچیده "پختن آش" در شب واسیل وجود داشت. زن بزرگتر در خانه تا صبح زود آب از چاه یا هفت منبع می‌آورد. آش (گندم یا جو دو سر) از دانه‌های سال جدید در یک قابلمه با دعاها خاص آماده می‌شود. از طریق این که آش در قابلمه بالا می‌رود و از آن خارج می‌شود، درباره سال آینده خانواده داوری می‌ ... Читать далее