پیمودن مدل نارسایی پدرانه: راهنمای مادر و پسر مقدمه: چالش، نه حکم شرایطی که پدر فیزیکی حضور دارد اما روانی و اجتماعی غایب است، نوع خاصی از آسیب — آسیب ناشی از ناتوانایی تحقق پتانسیل — ایجاد می‌کند. برخلاف خروج کامل، در اینجا کودک (به ویژه پسر) روزانه با مدل تحریف شده رفتار مردانه، بی‌تحرکی و عدم تطبیق اجتماعی مواجه می‌شود. برای مادر این می‌شود آزمایشی بر استقامت: چگونه پسر خود را از تأثیر تخریبی محافظت کنی، بدون اینکه پدر را از او محروم کنی و چگونه تأسیسات زندگی سالمی شکل دهی. وظیفه کلیدی — «اصلاح» پدر نیست، بلکه ساخت مرزهای روانی سالم و شکل‌دهی به هویت مناسب پسر، جدا از رفتار والدین. 1. فروپاشی افسانه: جدا کردن شخصیت پدر از نقش پدر اولین قدم مادر این است که به وضوح در دیدگاه خود و در ارتباط با پسر خود، دو مفهوم را جدا کند: «پدر به عنوان انسان» و «نقش پدر». انسان: او ممکن است نابالغ باشد، مشکلاتی با انگیزه داشته باشد، از افسردگی یا اختلالات دیگر رنج ببرد. ممکن است برای او احساس ترحم یا همدلی کنید، اما این به معنای منتفی کردن پیامدهای اعمال او نیست. نقش پدر: آن را شامل مراقبت، اطمینان از امنیت، انتقال مهارت‌ها، مدل‌سازی رفتار اجتماعی مورد تایید می‌کند. در این شرایط، این نقش انجام نمی‌شود. مهم است که به پسر انتقال دهید: «پدر تو ممکن است در حال حاضر با مشکلات خود دست و پنجه نرم کند. این انتخاب اوست و مسئولیت اوست. اما نقش پدر فقط درباره او نیست. ممکن است بخشی از آن را مردان مهم دیگری انجام دهند و مهم‌تر از همه، تو خودت وقتی بزرگ شدی، می‌توانی انتخاب کنی که چگونه پدر باشی. تو کپی او نیستی، تو مسیر خودت را داری». نکته جالب: بر اساس مفهوم یادگیری اجتماعی آلبرت باندورا، کودکان رفتار را نه تنها از طریق دستورالعمل‌های مستقیم یاد می‌گیرند، بلکه از طریق مشاهده مدل‌ها. اما باندورا تأکید کرد که این فرآیند غیرقابل تغییر نیست: تفکر انتقادی و وجود مدل‌های مخالف اجازه می‌دهد که مثال منفی را کاهش دهیم. 2. ساخت سیستم ارزش‌های مردانه جایگزین برای اینکه پسر این باور را نداشته باشد که «بودن مرد = بودن بی‌تحرک و وابسته»، باید به طور عمدی مدل‌های دیگری را به زندگی او وارد کنید. جستجوی مربیان: ایده‌آل است که این افراد خویشاوندان (پدربزرگ، عمو)، مربی تیم ورزشی، مدیر گروه، معلم هستند. ... Читать далее