سابوتاژ مادر تریکستر: تحلیل مقاومت در برابر تصمیمات دادگاهی مربوط به پرورش و استراتژی‌های مقابله مقدمه: پدیده تریکستر در اختلافات خانوادگی در روانشناسی اجتماعی و انسان‌شناسی حقوقی، شخصیت «تریکستر» — نمونه‌ای از نقض مرزها و قوانین — در اختلافات خانوادگی با درگیری بالا، به طور غیرمنتظره‌ای نمود پیدا می‌کند. این موضوع به استراتژی‌های والدین (بیشتر مادر به دلیل پیش‌فرض‌های اجتماعی و فرهنگی) اشاره دارد که با اینکه به صورت رسمی با تصمیم دادگاه درباره نحوه ارتباط پدر با فرزند موافقت می‌کنند، در واقع اجرای آن را از طریق سیستم پیچیده‌ای از مانیپولاسیون و مقاومت پنهان سابوتاژ می‌کنند. این پدیده مشکلی جدی برای اجرای قانون، روانشناسی کودکان و حفاظت از حقوق والدین ایجاد می‌کند. ماهیت و روش‌های سابوتاژ: تاکتیک‌های «سه P» سابوتاژ اجرای تصمیم دادگاه توسط مادر تریکستر با نافرمانی مستقیم، بلکه با فرار از مسئولیت مشخص می‌شود. این می‌تواند به سه تاکتیک اصلی («سه P») طبقه‌بندی شود: مقاومت پسیو. مادر موانع «لجستیکی» ایجاد می‌کند: بیماری ناگهانی کودک در روز ملاقات‌ها، اشغال در فعالیت‌های اضافی، پیام‌های درباره ناراحتی روانی دختر. کودک ممکن است ملاقات را فراموش کند، آماده ورود پدر نباشد. این تاکتیک به طور تاریخی به روش «نافرمانی مدنی» در زمینه دیگری اشاره دارد، جایی که اجراکننده به صورت رسمی قانون را نقض نمی‌کند، بلکه اجرای آن را غیرممکن می‌کند. برنامه‌ریزی کودک. روشی دقیق‌تر و مضرتر. مادر با استفاده از نظرات «بی‌گناه» (مثل: «پدر ما را ترک کرد»، «او همیشه به تو توجه ندارد»)، ایجاد محیطی از اضطراب اطراف ملاقات‌ها (مثل: «من چطور نگران خواهم بود؟»)، یا استفاده از تاکتیک «عذرآوری»، سوالات هدایت‌کننده بعد از ارتباط می‌پرسد (مثل: «به تو هیچ آسیبی نرسید؟ ترسیدی؟»)، تصویر منفی پدر را در دختر شکل می‌دهد. نکته جالب این است که در دادگاه‌های خارجی (ایالات متحده، کانادا) چنین رفتاری به عنوان «Parental Alienation» (رفتار отчуждانه والدین) شناخته می‌شود و می‌تواند به عنوان دلیل برای بازنگری در سرپرستی استفاده شود. تریکستر دادگاهی. مادر از مکانیزم‌های حقوقی برای تأخیر و پیچیده‌سازی فرآیند استفاده می‌کند: درخواست‌های بی‌پایان برای تغییر نحوه ارتباط، شکایت از تصمیمات، آغاز دعاوی جدید (مثل: درخواست وصول مهر ... Читать далее