تصاویر زنانه در آثار چارلز دیکنز: بین ایده‌آل ویکتوریایی و شورش اجتماعی مقدمه: دیکنس به عنوان تشخیص‌دهنده سرنوشت زن‌ها چارلز دیکنس، که اغلب به عنوان خواننده ارزش‌های خانوادگی ویکتوریایی شناخته می‌شود، یکی از پیچیده‌ترین و متناقض‌ترین مجموعه‌های تصاویر زنانه در ادبیات قرن نوزدهم را ایجاد کرده است. شخصیت‌های او از نوعی نوع‌آفرینی واحد از «فرشته خانه» به دور هستند. از طریق سرنوشت آن‌ها، او محدودیت‌های قدرت عمل زنان در جامعه پدرسالارانه را بررسی می‌کند، تراژدی محدودیت‌های اجتماعی را و عمق روانی شخصیت‌هایی که در تقابل بین وظیفه، عشق و بقا شکسته می‌شوند را بررسی می‌کند. زنان دیکنس نه تنها نقش‌های داستانی هستند، بلکه تحقیقات اجتماعی-روانی کامل هستند. 1. «فرشته‌های خانه»: فضیلت به عنوان چالش دنیا این نوع‌آفرینی که با ایده‌آل ویکتوریایی همخوانی دارد، در تعدادی از شخصیت‌های کلیدی به تصویر کشیده شده است، اما در دیکنس به ندرت ثابت است. آگنس ویکفیلد ("دیوید کوپرفیلد") — تصویر کانونی. خودگذشتگی، خردمندی و عشق بی‌条件和ا او او را به "ستاره راهنمای" دیوید تبدیل می‌کند. اما بی‌توجهی و شکیبایی تقریباً خداگونه او، واقع‌گرایی چنین ایده‌آلی را زیر سوال می‌برد و آگنس را بیشتر به یک نماد از انسان زنده تبدیل می‌کند. استر سامرستون ("خانه سرد") — نسخه پیچیده‌تر و در حال توسعه. به عنوان یک یتیم با برچسب "غیرقانونی"، او با تلاش، شفقت عملی و قدرت درونی خود، به مقابله با سرنوشت خود می‌پردازد. فضیلت او یک داده نیست، بلکه یک انتخاب آگاهانه و دشوار است. او نه منتظر نجات است، بلکه خود به عنوان نجات‌دهنده برای دیگران تبدیل می‌شود. ایمی (کوچولو) دوریت — اوج توسعه این نوع. کротی و خودگذشتگی او (به ویژه نسبت به پدر) با قدرت درونی، استقامت و توانایی حفظ عزت در شرایط تحقیرآمیز زندان بدهی ترکیب می‌شود. ایده‌آل او نه پассив است، بلکه فعال و پردردسر است. 2. قربانیان جامعه و زن‌های سقوط کرده: انتقاد از استانداردهای دوقطبی دیکنس با همدردی عمیق زنانی را تصویر می‌کند که توسط شرایط اجتماعی و بی‌رحمی اخلاقی شکسته شده‌اند. نانسی ("اولیور تویست") یکی از قوی‌ترین و تراژیک‌ترین تصاویر است. یک روسپی از یک خانه دزدی، او توانایی عشق و قربانی را حفظ می‌کند. تعارض داخلی او بین وفاداری به زلدس و تمایل به نجات اولیور بی‌گناه، و ... Читать далее