بچه‌ها و سرنوشت آن‌ها در آثار چارلز دیکنز مقدمه: کودک به عنوان شیء و ذهن موضوع کودکی در آثار چارلز دیکنز نقش مرکزی دارد و فراتر از تصویر احساساتی است. کودک در دیکنس یک ساختار اجتماعی و فرهنگی پیچیده است که سه نقش دارد: شیء استثمار اجتماعی سخت‌کوش، نماد پاکدامنی اخلاقی و ذهن که رنج او مقياس عمومی ناعدالتی جهان بزرگسالان است. سرنوشت کودکان در رمان‌های او بازتاب بیماری‌های جامعه ویکتوریایی است: فقر، بی‌قانونی، بی‌انصافی سازمانی و فساد اخلاقی. 1. قربانیان کودکان: انتقاد اجتماعی از طریق رنج دیکنس که کودکی خودش با کار در کارخانه و زندان پدرش به خاطر بدهی‌های او تیره و تار شده بود، مجموعه‌ای از کودکان ایجاد کرد که سرنوشت آن‌ها به عنوان یک پرونده اتهامی بود. الیور تویست — کودک-یتیم نمونه‌ای، یک شیء پассивی که از دست به دست می‌رود: خانه کار، گورستان، باند دزدی. سرنوشت او نشان‌دهنده فشل کامل سیستم پشتیبانی از فقیران (Poor Law) است. پاکدامنی و اصالت او که به طور معجزه‌آسا حفظ شده است — نه واقعیت روانشناختی، بلکه نماد اخلاقی: نیکوکاری مادرزادی است و حتی در جهنم نابود نمی‌شود. این افسانه‌ای است که برای تثبیت امید لازم است. سمولوایت (خانه سرد) — دشمنان ضد و نقیض الیور. پسر کوچولویی که ذهن و انرژی او به طور کامل توسط سیستم (دفتر) و کارکنان آن (آقای چانسی) تحریف شده است. سرنوشت او — فساد روحی و جسمی که منجر به مرگ می‌شود. او نمونه‌ای است از اینکه سیستم نه تنها می‌تواند استثمار کند، بلکه می‌تواند به طور فعال یک کودک را تحریف کند. قربانیان خانه دومبی و پسر: پل دومبی که از کمبود عشق در تجمل مرده و فلورنس که به بی‌تفاوتی پدر خود محکوم شده است. در اینجا دیکنس نه فقر، بلکه فقر عاطفی خانواده‌های طبقه متوسط را انتقاد می‌کند، جایی که کودک ابزاری برای ادامه کار یا آکسسوار اجتماعی است. 2. کودکان به عنوان داوران اخلاقی و نجات‌دهندگان در دنیای دیکنس، کودکان اغلب با هوش اخلاقی خاصی برخوردار هستند و به عنوان قضاوت‌کنندگان بزرگسالان ظاهر می‌شوند. استر سامرسون (خانه سرد) و امی دوریت (کوچک دوریت) — کودکان بزرگسال، که درک کودکانه آن‌ها (پستگی، نیکوکاری، وفاداری) ابزار درمانی برای درمان هرج و مرج اطراف آن‌ها است. آن‌ها نه به طور فعال رنج می‌برند، بلکه به طور فعال سختی جهان را کاهش می‌دهند. کودک نل (با ... Читать далее