حقوق كودك: تاریخ و معاصر — از شیء مراقبت تا ذی‌نفع حقوقی مقدمه: تغییر پارادایم تاریخ حقوق كودك بازتاب تحول در دیدگاه‌ها نسبت به كودكی و جایگاه كودك در جامعه است. تا قرن بیستم، كودكان در حوزه حقوقی به عنوان شیء كنترل می‌شدند — یا تحت قدرت والدین (potestas patria رومی) یا تحت مراقبت و خیریه دولتی. معاصر بودن به مفهوم كودك به عنوان ذی‌نفع حقوقی با حقوق و منافع كاملاً كارامتن، كه دولت موظف به حفاظت از آنها است، منجر می‌شود. این تغییر بنیادی از «حق كودك» به «حقوق كودك» است. مقدمات تاریخی: از индустریالیزاسیون تا انسان‌دوستی مفهوم كودك امروزه به عنوان كسی كه حقوق كودك شكل گرفته است، در نتیجه چندین فرآیند كليیدی شكل گرفته است: انقلاب صنعتی و آغاز حفاظت قانونی: استفاده گسترده از كار كودكان در كارخانه‌ها در قرن‌های هجدهم و نوزدهم به اولین قوانین محدود كردن روز كار و سن كودكان (مثلاً قوانین كارخانه‌های انگلیس در سال‌های 1802 و 1833) منجر شد. این اولین قدم در كشف آسیب‌پذیری كودك و مسوولیت دولت بود. جنبش نجات كودكان و عدالت كودكان: در اوایل قرن بیستم در ایالات متحده و اروپا، جنبش «child savers» به وجود آمد كه با بي‌كفایتی و بدرفتاری مبارزه می‌كرد. نوآوری مهم‌ترین در زمینه حقوقی، ایجاد اولین دادگاه كودكان در شيكاگو (1899) بود كه بر اساس ایده بازپروری بجای مجازات بنا شده بود. دكترا كودكان سال 1924 (دكترا ژنو): كه توسط لگای ناتینگل به ابتكار اگلانتین جب، بنیان‌گذار Save the Children، تصویب شد، برای اولین بار پنج اصل بین‌المللی مراقبت از كودكان را بیان كرد. اما این مستند، مستند اخلاقی و نه مستند حقوقی بود. واقعیت كليیدی: در سال 1919، هنگام تأسیس سازمان كار بین‌المللی (ILO)، يكی از اولین كنوانسیون‌های آن كنوانسیون شماره 5 در مورد سن كودكان برای استخدام در صنعت (1919) بود كه سن كودكان را 14 سال تعیین كرد. این نشان داد كه حفاظت از كودكان بخشی از سیاست اجتماعی جهانی شده است. كنوانسیون حقوق كودك 1989: مستند انقلابی كنوانسیون حقوق كودك (CRC)، كه در تاریخ 20 نوامبر 1989 توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد، سریع‌ترین و گسترده‌ترین قرارداد بین‌المللی در تاریخ شده است (تمام كشورهای عضو سازمان ملل متحد به جز ایالات متحده آن را تصویب كردند). این كنوانسیون، مستند داوطلبانه‌ای نیست، بلكه اب ... Читать далее