استرس. او شده است رفيق همیشگی انسان مدرن. ما به او عادت کرده‌ایم، مانند صدای موتورهای ماشین در بیرون پنجره. ما نشانه‌های آن را نمی‌بینیم تا زمانی که شروع به نفس نفس زدن می‌کنیم. اما ما ابزاری داریم که همیشه با ماست. ابزاری که ما تقریباً از آن استفاده نمی‌کنیم. این نفس است. نه فقط «درود-خروج」，بلکه مدیریت هوشمندانه هوای. نفس، میله‌ای است که می‌توان با آن سیستم عصبی را تنظیم کرد. و در این مقاله ما بررسی خواهیم کرد که دقیقاً چگونه.تنفس و سیستم عصبی: ارتباط نامرئی استرس نه تنها روان‌شناسی است، بلکه فیزیولوژی است. زمانی که ما با تهدید مواجه می‌شویم، سیستم عصبی симпاتیک فعال می‌شود — حالت «زنگ بزن یا فرار». قلب تندتر می‌زند، تنفس افزایش می‌یابد، ماهیچه‌ها تنگ می‌شوند. در این حالت ما نمی‌توانیم به طور واضح فکر کنیم، نمی‌توانیم تصمیمات متعادل گرفته باشیم. اما سیستم دیگری نیز وجود دارد — سیستم عصبی پاراسیمپاتیک، که مسئول استراحت و بازسازی است. و کلید فعال کردن آن تنفس است. ما نمی‌توانیم با قدرت اراده قلب خود را کندتر کنیم. اما می‌توانیم تنفس را تغییر دهیم و قلب تنظیم خواهد شد.چرا تکنیک‌های تنفس کار می‌کنند تنفس تنها عمل خودکار که می‌توانیم به طور هوشمندانه کنترل کنیم. زمانی که ما یک تنفس آرام و عمیق انجام می‌دهیم، سیگنالی به مغز ارسال می‌کنیم: «همه چیز در حالت خوب است، تهدید از بین رفته است». این باعث شروع یک سلسله واکنش بیوشیمیایی می‌شود. سطح کورتیزول کاهش می‌یابد، فشار خون پایین می‌آید، ضربان قلب کندتر می‌شود. مغز از حالت «ترس» به حالت «هوشیاری» می‌پردازد. این نه جادو است، بلکه نوروفیزیولوژی است. و این برای هر کسی قابل دسترسی است، بدون نیاز به اشتراک‌گذاری در مرکز یوگا.تکنیک شماره یک: تنفس دیافراگمیک بیشتر افراد با سینه نفس می‌کشند — سطحی. این باعث افزایش اضطراب می‌شود. تنفس دیافراگمیک (با شکم) پایه است. چگونه انجام دهیم: یک دست را روی سینه و دست دیگر را روی شکم بگذارید. از بین بینی نفس بکشید تا شکم بلند شود و سینه ثابت بماند. از دهان نفس بزنید، شکم پایین می‌رود. 5-10 دوره انجام دهید. این تمرین ساده سیستم عصبی پاراسیمپاتیک را شامل می‌شود. بهترین زمان انجام آن نشسته یا دراز کشیده، در سکوت است. اما می‌توانید در مکان کار نیز انجام دهید، زیر میز.تکنیک شماره دو: تنفس مربعی این ر ... Читать далее