کلاسیک‌های باستان و مدرنیته: گفتگوی از میان قرن‌ها کلاسیک‌های باستان — میراث یونان باستان و روم — نمونه‌ای ثابت از موزه نیست. آن‌ها کدی زنده از تمدن غربی هستند، منبع دائمی برای تفسیرها، تحریک‌ها و پاسخ‌ها به چالش‌های مدرنیته. ارتباط آن‌ها با امروزه — نه تأثیر خطی، بلکه گفتگوی پیچیده‌ای است که در آن آگاهی مدرن دوباره متن‌های باستان و تصاویر آن‌ها را بازمی‌یابد و در آن‌ها بازتابی از نگرانی‌ها، امیدها و جستجوی‌های فکری خود می‌یابد. سه حالت حضور باستان در مدرنیته باستان به عنوان بنای مفاهیم. زبان باستان چارچوب لغوی علم، سیاست، فلسفه و هنر را شکل داده است. مفاهیمی مانند «دموکراسی» (قدرت مردم)، «تراژدی» (شعر گاو)، «سیاست» (کارهای پولیس)، «اخلاق» (شخصیت، اخلاق)، و «تاریخ» (تحقیق) مستقیماً قرض شده‌اند. فرد مدرن، هنگام بحث درباره بحران دموکراسی، در واقع با ارسطو و پلوتارک بحث می‌کند؛ هنگام تحلیل ساختار تراژدی، به «Poetics» ارسطو مراجعه می‌کند. حتی کلمه «گadget» از واژه قدیمی فرانسوی gagée (ابزار کوچک) آمده است، اما آرچتای ابزار اختراعی که زندگی را آسان‌تر می‌کند، به افسانه ددالوس برمی‌گردد. باستان به عنوان آینه‌ای از مشکلات وجودی و سیاسی. متن‌های باستان سوالاتی را مطرح می‌کنند که همچنان تیز هستند: قدرت و عدالت: «دولت» پلوتارک و «سیاست» ارسطو منابع اولیه همه بحث‌ها درباره دولت ایده‌آل، تیرانی و نقش قانون هستند. سیاستمداران مدرن، مانند پلوتارک، درباره این فکر می‌کنند که چگونه باید قدرت را از فساد و نادانی محافظت کرد. شخصیت و جامعه: تقابلی بین قانون پولیس و وجدان شخصی در «آنتگون» سوفوکل — مدل هر مبارزه‌ای برای حقوق مدنی و آزادی وجدان است. عبارت‌های آنتگون «من برای نفرت زاده نشدم، بلکه برای عشق» شعار دиссیدنت‌ها شد. تکنولوژی و اخلاق: افسانه ددالوس و ایکاروس — هشدار ارختی درباره دوگانه‌گی پیشرفت و غرور مخترع. در دوره ویرایش ژن و هوش مصنوعی، این داستان عمق جدیدی می‌یابد. عقل و رиторیک: روش دیالوگ سقراط و سوال «چه چیزی خوب است؟» در برابر سوفیستیک که به دنبال اثبات هر چیزی است، مقاومت می‌کند. در دوره «پست-حقایق» و رسانه‌های فریب‌دهنده، این مقاومت بیش از پیش مهم است. باستان به عنوان ماده‌ای برای بازتفسیر در هنر و فرهنگ عمومی. موضوعات باستان به طور مداوم بازتفسیر می‌شوند و به زبانی بر ... Читать далее