İbrani geleneğinde Yeni Yıl ve modernite: Rosh ha-Shana kutsal ve laik arasında Arka plan: Yeni Yıl yargı günü olarak 1 Ocak'ın laik bayramına kıyasla, İbrani Yeni Yılı olan Rosh ha-Shana (İbranice "Yılın Başı"), liturgik, hukuki ve tarım döngülerinin karmaşık bir sentezi olan karmaşık bir yapıya sahiptir. Eylül-Oktay ayının ilk ve ikinci gününde kutlanan bu bayram, sadece bir neşe günü değildir. Geleneksel Şiir Töresi'ne (Mishna, Rosh ha-Shana 1:2) göre, öncelikle Yargı Günü (Yom ha-Din) olan bu gün, Yüce Rabb'in her insanın davranışlarını değerlendirdiği ve gelecek yıla verilecek ön yargıyı verdiği bir gündür. Bu ikililik -yeni bir döngünün başlangıcı olan neşe ve yargı karşısındaki titreme- bayramın benzersiz yapısını oluşturur ve modernitede devam eder. Teolojik ve ritüel temeller: Şofar sesi ve tövbe Rosh ha-Shana'nın ana emri (mitva), şofar seslerini dinlemektir. Onun çalınması (truot) müzikal bir eylem değil, sıkı liturgik bir yapı (tikkun, şvarim, truot) ve derin sembolik anlamına sahiptir. Şofar sesi şu şekilde yorumlanır: Sinay'daki Açıklama'ya hatırlama, orada şofarın Torayı takip ettiği zaman. Manevi uyanışa çağrı (İbranice kök «ş-f-r» «iyileştirmek» ile bağlantılıdır). Bu, ruhun «sarsılması» için bir araç olan, içsel analize (heshbon nefesh) ve tövbe (tshuva) çağrısında bulunan bir araçtır. Içak'a dönüşen İshak kurbanının hatırlanması (Akeda), burada kuzu oğlunun yerine geçmişti. Bu bağlantı, Tanrı'nın merhametini vurgular. Rosh ha-Shana'dan Yom Kippur'a (Kurtarma Günü) kadar olan on gün «Trepidation Günleri» (Yamim Noraim) olarak adlandırılır. Bu süre, yoğun dualar, tövbe ve insanlar arasındaki uzlaşma zamanıdır, çünkü geleneksel olarak, başkalarına verilen incitelerin bağışlanması, yukarıdan bağışlanma için gerekli bir şart olarak görülür. Bayram yemeklerinin sembolikliği: Yemeklerdeki dilekler Rosh ha-Shana'daki bayram yemeği (seuda), her biri sembolik dilek taşıyan ritüel ürünlerle doludur. Bu gelenek, Babil'in gavurlarının (Erken Orta Çağ) ... Читать далее