مذهب‌های سال نو: بین تفکر جادویی و کد فرهنگی مقدمه: آداب و رسوم در ورودی چرخه جدید مذهب‌های سال نو مجموعه‌ای منحصر به فرد از آداب، ممنوعیت‌ها و دستورالعمل‌هایی هستند که در شب سال نو رعایت می‌شوند. از دیدگاه علمی، آنها نه تنها «باقی‌مانده‌های گذشته» نیستند، بلکه به عنوان ابزارهای روانشناختی برای کنترل عدم قطعیت آینده و به عنوان نشانه‌های فرهنگی که هویت گروهی را تقویت می‌کنند، عمل می‌کنند. این اعمال ریشه در باورهای کهن درباره زمان به عنوان یک پدیده متوقف دارند، جایی که لحظه انتقال از سال قدیم به سال جدید به عنوان مقدس، آسیب‌پذیر و بنابراین پر از قدرت خاصی در نظر گرفته می‌شود. ریشه‌های انسان‌شناسی: مرز به عنوان «منطقه‌ی لیمینال بر اساس نظریه آداب آرنولد وانه‌پ و ویکتور ترنر، شرایط انتقالی (لیمینالیت) همیشه نیازمند آداب خاص است. شب سال نو یک منطقه لیمینال کلاسیک است: مرزهای نظام زمان قدیم شکسته شده‌اند، نظام جدید هنوز برقرار نشده است. در این فاصله «بی‌زمانی»، طبق باورهای مردم، مرزها بین جهان‌ها محو می‌شوند و آینده به ویژه انعطاف‌پذیر می‌شود. به همین دلیل، مذهب‌ها بر ایده برنامه‌ریزی سال آینده از طریق اعمال نمادین تمرکز دارند. نکته جالب: سنت پوشیدن لباس جدید در جشن، به آداب قدیمی رituale renitentia و نمادically از دست دادن پوست سال گذشته برمی‌گردد. ساختار مذهب‌ها: طبقه‌بندی بر اساس مکانیزم عمل مذهب‌های سال نو می‌توانند بر اساس اصل جادوگرانه (فرموله شده توسط جیمز فرازر) سیستم‌سازی شوند، جایی که مشابه با مشابه تأثیر می‌گذارد و بخشی نمادین است. مذهب‌های جذاب‌کننده (توجه به خیر): بهره‌وری: سنت میز غذايی پر از (برای اینکه سال پر از غذا باشد) بر اساس اصل مشابه استوار است. شکل برخی از غذاها نیز نمادین است: حلقه‌ای (نان‌های دایره‌ای، سالادهای «اولیویه» در ظرف) نماد کامل بودن و چرخه‌ای هستند. در اسپانیا ۱۲ انگور زیر صدای زنگ ساعت‌های سال جدید — مثالی از جادو ریتیمیک است، جایی که هر دانه انگور برنامه‌ریزی موفقیت یکی از ماه‌های سال را می‌کند. پول: گذاشتن سکه‌ها زیر دستمال غذا، در گوشه‌های اتاق یا زیر بشقاب‌ها. در روسیه عادت به نگه داشتن یک اسکناس در دست در لحظه صدای زنگ ساعت‌های سال جدید رایج است، که عملی مستقیم برای «شارژ» مالی به وسیله جادوی لحظه آغازین است. مذهب‌های مح ... Читать далее