İnekler Layanın Hakkı Mıdır: Biyokommunikasyon İmparatoru ile Sosyal Antropojenik Ortam Arka Plan: Layanın Doğal ve Sosyal Gereklilik Olarak İneklerin layanın "hakkı" olup olmadığı sorusu, bilim ışığında evcilleşme temel paradoksu üzerinden incelenir. Lai (Canis familiaris seslendirmesi) doğuştan gelen bir sesli iletişim formudur ve yoğun insan eliyle seçilmiştir. Aslanlar (Canis lupus) nadiren ve çoğunlukla endişeli durumlar için lazar, evcil köpeklerde laı, evrensel bir sinyal aracı haline gelmiştir. Evrimci biyolog Ray ve Lorna Coppinger'in teorisi göre, aktif laı, insan için faydalı olan bir davranış olarak evrim geçirmiş ve ardından seçilimle hipertrofi edilmiştir. Bu şekilde, laı, bir biyolojik tür olarak köpeğin ayrılmaz hakkıdır, ancak antropojenik ortamda bu hak, insanın sessizlik ve rahatlık hakkı ile karşı karşıya gelmektedir. Layanın Nörobiyolojik ve Etolojik Temelleri Lai, limbik sistemi (duygular merkezi) ve beynin korteksinin yönetimindeki karmaşık bir davranıştır. Görünüşü, hem içsel durum hem de dışsal uyarımlar tarafından düzenlenir. Sofya In tarafından 2002'de belirtilen ve sonraki akustik analizlerle doğrulanmış temel işlevsel laı türleri: Endişeli/uyarıtıcı laı: keskin, kopuk, duraksamalarla dolu. Potansiyel bir tehdit hakkında sürüye (insan da dahil) uyarır. Terriyere terk edilen köpeklerin genetik olarak bu tür lağa yatkın oldukları gözlemlenmiştir. Yüksek uyum değerine sahiptir ve tarihsel olarak köpeğin temel işlevlerinden biridir. İçsel/heyecanlı laı: yüksek frekanslı, daha melodik. Toplumsal etkileşimler ve oyunla birlikte gelir. Pozitif heyecanın bir ifadesi olarak sosyal bağları sürdürmek için kullanılır. Çekme/uyumsuzluk laı (bireysellik/uyumsuzluk endişesi): monoton, uzatılmış, sık sık çığlıkla dolu. Toplumsal izolasyon durumunda ortaya çıkar. Araştırmalar, bu laının diğer köpeklerde ve insanda empati ve endişe ile ilgili beyin bölgelerini aktive ettiğini göstermektedir. Uyumsuzluk/istek laı: ısrarlı, çoğunlukla doğrudan insanın üzerin ... Читать далее