نویسندگان روس و چارلز دیکنز: گفت‌وگو در مرزها و دوره‌ها چکیده: این مقاله پدیده تأثیر عمیق و چندوجهی چارلز دیکنز بر ادبیات روسیه در نیمه دوم قرن نوزدهم را بررسی می‌کند. نه تنها مسائل اقتباس مستقیم بلکه فرایند منحصر به فرد بازآفرینی خلاقانه، مناظره و «تسلط» بر موتیف‌های دیکنزی در زمینه جستجوهای خاص اجتماعی-فلسفی روسی تحلیل می‌شود. «دیکنز که ما یافتیم»: گستره تأثیر در اواسط قرن نوزدهم، چارلز دیکنز احتمالاً پرخواننده‌ترین و محترم‌ترین نویسنده خارجی برای روسیه شد. رمان‌های او تقریباً بلافاصله پس از انتشار نسخه‌های انگلیسی در مجلات چاپ می‌شد و هیجان زیادی ایجاد می‌کرد. این پدیده تنها در محبوبیت نبود، بلکه در احساس نزدیکی شگفت‌انگیز دیکنز با «روح روسی» توسط نویسندگان و منتقدان روس نهفته بود. ویساریون بلینسکی او را «شاعر فقرا» می‌دید و داستایوفسکی در سخنرانی مشهور خود درباره پوشکین، رمان‌نویس انگلیسی را در کنار شکسپیر و سروانتس به عنوان نویسندگانی که «انسانیت کلی» را بیان کرده‌اند، قرار داد. واقعیت جالب: اولین مترجم دیکنز به زبان روسی خود وی. گ. بلینسکی بود. در سال ۱۸۳۸، او ترجمه داستان کریسمسی «نبرد زندگی» را منتشر کرد که آغاز شیفتگی گسترده به این نویسنده بود. موازی‌های عمیق و مناظره خلاقانه کلاسیک‌های روسی نه تنها پافشاری اجتماعی دیکنز بلکه اصول زیبایی‌شناسی او را دریافتند که به طور خلاقانه بازاندیشی شدند. ف.م. داستایوفسکی: از «خوارشدگان و تحقیرشدگان» تا «زیرزمینی». جهان دیکنزی محله‌های فقیرنشین لندن، «مردم کوچک» و تضادهای اجتماعی در آثار اولیه داستایوفسکی («مردم فقیر») پاسخ مستقیمی یافت. اما نویسنده روسی در تحلیل روانشناختی فراتر رفت. اگر در دیکنز شر اغلب به صورت شخصیت‌سازی شده (ظالم الیگارش، سرپرست بی‌رحم) است، داستایوفسکی به متافیزیک شر در روح انسان علاقه‌مند است. تصاویر کودکان رنج‌کشیده (نلی در «خوارشدگان و تحقیرشدگان») به یتیمان دیکنز اشاره دارد اما عمقی تراژیک و تقریباً کتاب مقدسی می‌یابد. خود داستایوفسکی دیکنز را نویسنده‌ای بزرگ مسیحی می‌دانست و در او «آغاز بی‌نهایت تأثرانگیز» را ارج می‌نهاد. ل.ن. تولستوی: نزدیکی پارادوکسیکال. در نگاه اول، تولستوی حماسی و «آرام» از دیکنز احساسی و گوتیک دور است. اما تولستوی او را بالاتر از همه رمان‌نویسان ار ... Читать далее