کریتیکا مفهوم «کنسرت اروپا»: ترتیب، سرکوب و توهم نظم «کنسرت اروپا» (1815-1914)، سیستم امنیت جمعی کشورهای بزرگ (روسیه، اتریش، پروسس، بریتانیا، فرانسه) که پس از کنگره وین شکل گرفت، به طور سنتی به عنوان نمونه موفق دیپلماسی معرفی می‌شود که تقریباً یک قرن از جنگ‌های عمومی اروپایی جلوگیری کرده است (Pax Britannica). اما تحلیل انتقادی از این مدل نشان می‌دهد که ماهیت عمیقاً مشکلی دارد: این یک مکانیزم محافظه‌کار، نخبگان و سرکوبگر بود که با سرکوب تغییرات مورد نیاز، در نهایت نهال‌های یک درگیری بزرگ‌تر را پرورش داد. 1. ماهیت ضددموکراتیک و ضدملی‌گرایانه اصل اصلی «کنسرت» — قانونیت — به معنای حمایت از «قانونی»‌ها (یعنی سنتی، اغلب مونارشیستی) و انکار суверیت ملی و لیبرال مردم بود. سرکوب جنبش‌های ملی: «کنسرت» ملی‌گرایی را به عنوان تهدید مرگبار به ثبات می‌دید. این در سرکوب شورش‌های ایتالیایی توسط اتریشی‌ها (1820-1821، 1831) و، که بیش از همه نشان‌دهنده است، در شکست شورش نوامبر پولندا توسط روسیه تحت موافقت بی‌صدا سایر کشورها توسط تزار روسیه خود را نشان داد. پولندا، که خواسته‌های ملی‌اش در کنگره وین نادیده گرفته شد، قربانی اصلی سیستم شد. مقاومت در برابر انقلاب‌ها و لیبرالیسم: اتحاد مقدس (اساس ایدئولوژیک «کنسرت») به صراحت حق مداخله در برابر «بیماری انقلابی» را اعلام کرد. این منجر به مداخله فرانسه در اسپانیا (1823) برای بازگرداندن ابسولوتیسم پادشاه فردیناند هفتم و ورود اتریش به ناپل و پیемонت (1821) شد. سیستم برای منجمد کردن ساختارهای امپراتوری قدیمی (امپراتوری عثمانی، امپراتوری اتریش) کار می‌کرد که تنها فشار انفجاری را انباشته کرد. انتقاد: «کنسرت» صلح را برای مردم اروپا فراهم نکرد، بلکه برای اشراف اروپا به هزینه خود مردم فراهم کرد. او ساختارهای امپراتوری قدیمی را به صورت مصنوعی حفظ کرد (امپراتوری عثمانی، امپراتوری اتریش)، که تنها فشار انفجاری را انباشته کرد. 2. انتخابی و دوپشتیبانی: «کنسرت» به عنوان کلوپ کشورهای بزرگ سیستم به عنوان یک کلوپ انحصاری عمل می‌کرد، که قوانین آن به صورت انتخابی اعمال می‌شد، بسته به منافع «پنج‌تایی». اصل عدم مداخله به عنوان ابزار: بریتانیا، به ویژه پس از خروج کنینگ، اغلب از اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورهای دیگر نه به دلیل دلایل ایدئولوژیک، بلکه برای جلوگیری ... Читать далее