Gurur ve kibir. İlk bakışta, eşanlamlı kelimeler. Ancak aralarında derin bir uçurum var. Sağlıklı gurur, kendi değerini hissetme, diğerlerini aşağılamadan kendine saygı duyurma duygusu. Kibir, çevresine saygısızlık, kendi üstünlüğüne inanma. Birisi yükseltir, diğeri yıkar. Bu makalede, nerede sınıra gelindiğini, kibirlenmiş insanların ne kadar mutsuz olduğunu ve gururu kibirlenme ile karıştırmamanın nasıl yapılabileceğini inceleyeceğiz. Gurur nedir Gurur çeşitli olabilir. «Kendim oğluma gurur duyuyorum» — başkalarının başarıları için mutluluk. «Kendim işim için gurur duyuyorum» — kendi çabalarının sonuçlarından memnuniyet. «Sağlıklı gurur» — adil bir kendine değerlendirme, güçlü yönlerini bilmek. Bu tür bir gurur, başkalarının başarılarını görmeyi engellemiyor ve kendi hatalarını kabul ediyor. Bu, sizi eleştiriden sarsamaz, ama kendinizi yükseltmez. Psikologlar, bu durumu narssizme karşı «self-esteem» olarak adlandırıyor. Gurur, dışarıdan sürekli beslenmeye ihtiyaç duymayan içsel bir dayanak noktasıdır. Kibir nedir Kibir, bir koruma maskesi. Arka planda genellikle düşük kendine değer, reddedilmekten korkma, belirsizlik var. Kibirlenmiş bir insan sürekli kendini başkalarıyla karşılaştırır ve yükselmek için bir neden bulur. Başkalarının başarılarını küçümser, başkalarının mutluluğuna gerçekten sevinemez, kendini benzersiz olarak görmek ister. Sevdiği cümleler: «Bu bana çok basit», «Bu seni anlayamazsın», «Ben sana yardıma ihtiyacım yok». Kibir, insanları kovar, ilişkileri yıkar, kariyere engel olur. Ancak, kibirlenmiş kişi genellikle kendi davranışını fark etmez veya onu normal olarak görür. Davranıştaki farklar Gururlu bir insan: konuşmacıyı dinler, kesmez. Yanıltıcı bir cevap bilmiyorsa kabul eder. Başkalarının görüşlerine saygı duyar, anlaşmadığı halde. Kendini övmeyi bırakır. Komplimentleri onurlu bir şekilde alır. Kibirlenmiş: keser, küçümser («bunu tümü saçma»), dinlemez, kendi sırasını bekler. Bağlantıları, parayı, zekasını övme. Eleştiriyi tolere edemez ... Читать далее