گلینتویین و کریسمس: از نوشیدنی درمانی تا نماد اجتماعی جشن‌ها ارتباط گلینتویین (از آلمانی Glühender Wein — "وین سوخته") با جشن‌های زمستانی و کریسمس به نظر می‌رسد که ناپذیرا و ابدی است. اما این نوشیدنی از یک داروی داروسازی به یکی از ویژگی‌های کلیدی آرامش زمستانی و خانگی جشن‌های کریسمس فرگشت یافته است. تاریخچه آن — تاریخچه تحول در شناخت گرمی، سلامت و ارتباط جشن‌ها در فرهنگ اروپایی است. 1. ریشه‌های باستان‌شناختی و قرون وسطایی: "وین با ادویه" به عنوان داروی درمانی. پیش‌نمايان‌های گلینتویین در دوران باستان وجود داشت. رومیان قدیم در حال پیشروی به سمت شمال، وین را با ادویه‌ها (مانند زعفران، برگ laurel، تمن، زنجبیل، بادام‌زمینی) مخلوط می‌کردند تا گرم شوند و همچنین برای ضدعفونی کردن آب و وین‌های غیرکیفیت. دستورالعمل‌های وین گرم با ادویه‌ها (Conditum Paradoxum) در کتاب آشپزی آپیتوس "De re coquinaria" یافت می‌شود. در اروپای قرون وسطایی، به ویژه در مناطق زبان آلمانی و اسکاندیناوی، وین گرم به عنوان داروی داروسازی تبدیل می‌شود. آن را برای تقویت قوا، بهبود هضم، درمان سرماخوردگی و افسردگی (که به عنوان بیماری در نظر گرفته می‌شد) تجویز می‌کردند. گرم کردن وین با ادویه‌های "گرم" از نظر طبیعت گرمایی (کرایس، زنجبیل، زعفران، فلفل) در چارچوب پزشکی قرون وسطایی به عنوان روشی برای بازگرداندن تعادل "مایعات سرد" بدن در نظر گرفته می‌شد. بنابراین، گلینتویین از ابتدا نوشیدنی‌ای عملی و نه جشن‌آمیز بود. 2. تطبیق کریسمس: از بازارها تا آتش‌کشی خانگی. تغییر گلینتویین به نماد کریسمس در قرن‌های هجدهم و نوزدهم و به چندین فرآیند مرتبط است: urbanization و ظهور بازارهای کریسمس (Christkindlesmarkt): در آلمان و اتریش، در طول دوره advent در میدان‌های شهرها بازارهایی برگزار می‌شود که در آن وسایل تزئینی، خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها فروخته می‌شود. وین گرم، معطر و گرم‌کننده به عنوان پیشنهادی ایده‌آل برای بازدیدکنندگانی که چندین ساعت در هوای سرد می‌گذرانند، ارائه می‌شود. آن شده است بخشی از جشن عمومی، رitus اجتماعی که شهروندان را متحد می‌کند. شکل‌گیری فرهنگ جشن خانگی (بیدرمایر): در دوران بیدرمایر (نیمه اول قرن نوزدهم) در اروپای مرکزی، کریسمس خانگی، آرام و "خانگی" شکل گرفت. گلینتویین از خیابان به اتاق نشیمن منتقل شد و به عن ... Читать далее