جابجایی epicenter یک فاجعه RBMK از یک منطقه ممنوعه متروکه به قلب اروپای پرجمعیت: مرگهای فوری، منطقه غیر قابل سکونت و سقوط تمدن به شکلی که ما می‌شناسیم. 26 آوریل 1986، فاجعه چرنوبیل مناطق وسیعی از اوکراین، بلاروس و روسیه را آلوده کرد. حدود 155،000 کیلومتر مربع از زمین با ایزوتوپ‌های طولانی‌عمر مانند سزیم-137 و استرونتیم-90 آلوده شد. اما هزینه انسانی و پیامدهای اقتصادی به طور جزئی توسط یک واقعیت وحشتناک تسهیل شد: انفجار در یک منطقه نسبتاً کم جمعیت رخ داد. چه اگر، به جای یک شهر مخفی شوروی، انفجار همان رآکتور در مرکز اروپا – جایی در منطقه شهری راین-روئر، قلب صنعتی آلمان – رخ می‌داد؟ پاسخ یک سناریوی تاریخ بسیار تاریکتر از قاره‌مان است. تقریباً 600،000 تعیین‌کننده، صدها میلیارد در هزینه‌ها، و هنوز منطقه ممنوعه یک زخم دورافتاده و قابل مدیریت باقی ماند. اروپای مرکزی فرضی از چنین شانسی برخوردار نمی‌شود. جغرافیای فاجعه: از مرطوبات پریپت به روئر برای درک مقیاس، جمعیت‌های تراکم را مقایسه کنید. منطقه ممنوعه چرنوبیل امروز حدود 2600 کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و فقط چند هزار ساکن دائمی دارد. در مقابل، منطقه شهری راین-روئر بیش از 10 میلیون نفر در یک منطقه حدود 7100 کیلومتر مربع خانه دارد. تراکم متوسط در آنجا بیش از 1400 نفر در هر کیلومتر مربع است – بیش از 300 برابر تراکم منطقه چرنوبیل. قرار دادن یک "ریلز چرنوبیل‌گونه" از ایزوتوپ‌های رادیواکتیو (حدود 5–14 اگزابکرهل، از جمله 1.8 اگزابکرهل یود-131 و 0.085 اگزابکرهل سزیم-137) در چنین محیطی به معنای قرار گرفتن در معرض فوری برای ده‌ها میلیون نفر است. باد در روزهای اول پس از یک حادثه به یک سلاح وسیع‌الگیر تبدیل می‌شود. بر اساس محاسبات توسط متخصصان ایمنی هسته‌ای، اگر انفجار، مثلاً در منطقه صنعتی نورین-وستفالین رخ می‌داد، ابر رادیواکتیوی به سمت هامبورگ، برلین و تا اسکاندیناوی به سمت شمال شرقی حرکت می‌کرد یا به سمت فرانکفورت، مونیخ و وین به سمت جنوب شرقی بستگی به شرایط خاص آب‌وهوا دارد. در چرنوبیل، ابر آلوده پس از عبور از مناطق کم جمعیت به شهرهای بزرگ می‌رسید، اما سناریوی اروپای مرکزی می‌دید که مناطق بزرگ شهری در عرض 48 ساعت دوزهای مرگبار یود-131 و سزیم-137 دریافت می‌کنند. 10+ میلیوندر منطقه خطر فوری مستقیماً 400+ کیلومتر مربعمی ... Читать далее