پاکیزگی و خدمات نظافتی: بهداشت اجتماعی، اقتصاد کار ناپیدا و زیبایی‌شناسی پسامدرنی مقدمه: پاکیزگی به عنوان ساختار اجتماعی و صنعت مفهوم «پاکیزگی» دور از دودویی‌گرایی «گران‌بود/پاکیزه» است. این یک ساختار اجتماعی و فرهنگی پیچیده است که از طریق تابوهای مذهبی، پارادایم‌های پزشکی، تفاوت‌های طبقاتی و ایده‌های زیبایی‌شناسی در طول تاریخ تعریف شده است. خدمات نظافتی که به عنوان پاسخ به شهرنشینی و تخصص‌بندی کار ایجاد شده‌اند، نه تنها ارائه‌دهندگان خدمات خانگی هستند، بلکه عوامل بهداشت اجتماعی، علامت‌های موقعیت و عمل‌کنندگان «کار ناپیدا» در اقتصاد پسا صنعتی هستند. تحول آن‌ها بازتابی از تغییرات در درک خصوصی، سلامت و سازمان‌دهی فضای شهری است. 1. ژنalogia تاریخی: از ناپاکی رитуالی به مدرنیت بهداشتی در جوامع باستانی، پاکیزگی ابتدا به عنوان یک کategorie ریتوالی (مثلاً مفاهیم میاسما در یونان باستان یا حرام در اسلام) بود. نظافت‌کاران حرفه‌ای اغلب به طبقات پایین‌تر و «ناپاک» (مثلاً بوراکومین ژاپنی، دالیت هندی) تعلق داشتند که یک پارادوکس ایجاد می‌کرد: آن‌هایی که پاکیزگی را تضمین می‌کردند، خودشان به عنوان اجتماعی «آلوده» شناخته می‌شدند. تغییر در قرن نوزدهم با شکوه مدرنیت بهداشتی رخ داد. کارهای لوئی پاستور و رابرت کوه به ارتباط بین کثافت و بیماری‌ها پی بردند. پاکیزگی به عنوان یک سوال از سلامت عمومی و سیاست‌های دولتی شد. خدمات شهری برای جمع‌آوری زباله و نظافت خیابان‌ها ایجاد شدند (در لندن پس از فاجعه بزرگ‌ترین زباله‌خوری در سال 1858). در دوره ویکتوریایی، خدمتکاران خانگی که وظیفه نظافت را بر عهده داشتند، نماد طبقه متوسط شدند و کار روتین آن‌ها نمایشی از کنترل بر «طبیعت وحشی» داخل خانه بود. 2. نظافت به عنوان صنعت: اقتصاد بیرونی‌سازی و پراکری در اوایل دهه‌های ۲۰ قرن بیستم، صنعت نظافت工业化 شد. جای خدمتکاران به شرکت‌های نظافتی حرفه‌ای داده شد. این تغییر به دلیل چندین فرآیند بود: زن‌بودن کار و ورود زنان به بازار کار: کار خانگی به متخصصان پولی سپرده شد. بیرونی‌سازی در بخش شرکت‌ها: شرکت‌های صاحب ساختمان‌های اداری وظایف نظافت را به شرکت‌های تخصصی سپردند تا هزینه‌ها را کاهش دهند. شهرنشینی و رشد املاک تجاری: نیاز به خدمات نگهداری از مراکز خرید، فرودگاه‌ها، مراکز تجاری افزایش یافت. واقعیت جالب: در ژ ... Читать далее