پیتیریم سوروکین درباره عام و خاص در توسعه ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی: جامعه‌شناسی یکپارچه و پیش‌بینی‌ها مقدمه: دید از بیرون و داخل پیتیریم الکساندرویچ سوروکین (1889-1968) — جامعه‌شناس روسی-آمریکایی، بنیان‌گذار کرسی جامعه‌شناسی در دانشگاه هاروارد، تحلیل‌گر دینامیک ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی از موقعیت منحصر به فردی بود: او نه به عنوان کسی که به فرهنگ و تاریخ روسیه عمیقاً آگاه بود، بلکه به عنوان دانشمند برجسته‌ای از استابلیشمنت آمریکایی. آثار کلیدی او در این زمینه شامل کتاب‌های «روسیه و ایالات متحده» (1944)، «تحلیل اجتماعی و فرهنگی» (1937-1941) و همچنین مجموعه‌ای از مقالات پس از جنگ می‌شود. سوروکین از نظریه یکپارچه خود و مفهوم نوع‌های اجتماعی-فرهنگی برای فراتر رفتن از رhetoric دو قطبی جنگ سرد استفاده می‌کرد. عام در توسعه: همگرایی در سطح بنیادی در اوج رقابت ایدئولوژیک، سوروکین قدمی شجاعانه در تحلیل خود برداشت: او به شباهت‌های عمیق دو سیستم اشاره کرد که می‌توانست به امکان همگرایی (نزدیکی) منجر شود. ضرورت فناوری: هر دو کشور، مستقل از ایدئولوژی، به پیشرفت علمی و فناوری، صنعتی‌سازی و سازماندهی منطقی تولید متمرکز بودند. سوروکین این را به عنوان نمایی از فرهنگ عمومی (سنسیتو) در عصر جدید می‌دید، جایی که پیشرفت مادی و راحتی ارزش‌های اولیة هستند. سکولارشدگی و کاهش اثر مذهبی: در ایالات متحده، مذهب به صورت رسمی حفظ شد، اما به گفته سوروکین، نیز تحت سکولارشدگی قرار گرفت و به بخشی از «رسم اجتماعی» تبدیل شد. در اتحاد جماهیر شوروی، این فرآیند به شکل نهایی به صورت آتئیسم دولتی انجام شد. هر دو جامعه به سمت مدل سکولار حرکت می‌کردند. فرهنگ عمومی و استانداردسازی: سوروکین یکی از اولین کسانی بود که به سیکماتری‌های مشابه در ایجاد فرهنگ عمومی اشاره کرد (فیلم‌های هالیوود و سینمای شوروی، موسیقی محبوب)، که به هدف سرگرمی و شکل‌دهی به استانداردهای رفتاری خاصی هدف دارد. گیگامانی و مهندسی اجتماعی: پروژه‌های گسترده (تکمیل دامنه‌های خشن و صحرای بزرگ، ساخت کارخانه‌های بزرگ، پروژه‌های بزرگ مانند دامپر دنپر و سد‌های تنسی) نشان‌دهنده ایمان مشترک دو ملت به امکان تغییر طبیعت و جامعه به وسیله روش‌های مهندسی بود. مخصوص: شعله ایدئولوژیکی vs. رشد احساسی تفاوت اصلی سوروکین در اقتصاد نبود، بل ... Читать далее