تأسیس فعالیت‌های کودکان در مدرسه پس از شوروی به عنوان عامل اختلافات خانوادگی مقدمه: مدرسه به عنوان میدان رقابت غیرمستقیم والدین در فضای اجتماعی و فرهنگی پس از شوروی، مدرسه عمومی اغلب وظایفی را انجام می‌دهد که فراتر از آموزش آکادمیک است. در مواجهه با فروپاشی خانواده و اختلافات قضایی پس از آن در مورد مکان اقامت کودک (بیشتر دختر) و نحوه ارتباط، مدرسه ممکن است به طور غیرارادی یا آگاهانه به عنوان ابزاری در دست یکی از والدین، معمولاً مادر که با کودک زندگی می‌کند، تبدیل شود. فرآیند ساخت «پرونده وفاداری» از طریق گواهینامه‌ها، کنسرت‌ها و فعالیت‌های غیرآموزشی کودک یک پدیده پیچیده اجتماعی-آموزشی است که بر اساس ویژگی‌های روابط مؤسسی، استereotype‌های جنسی و بی‌تدبیری حقوقی بنا شده است. 1. پیش‌شرط‌های مؤسسی: چرا مدرسه به عنوان «همدست» مادر می‌شود؟ دسترسی اداری و ارتباطی. والدینی که با کودک زندگی می‌کنند (در 85-90% موارد این مادر است)، روزانه تماس فیزیکی و ارتباطی با معلم کلاس، مدیریت مدرسه دارند. او کودک را می‌آورد و می‌برد، جلسات را می‌رساند، مسائل فعلی را حل می‌کند. این امر یک ائتلاف طبیعی «مادر-معلم» را بر اساس لجستیک و تعامل منظم ایجاد می‌کند. پدر که جدا زندگی می‌کند، اغلب تنها کانال رسمی ارتباط را دارد که او را در سیستم مدرسه به حاشیه می‌برد. موضوع جنسیتی غیررسمی. در فرهنگ آموزشی پس از شوروی، که از شوروی به ارث رسیده است، استereotype‌ای از مادر به عنوان «طبیعی» و اصلی‌ترین عامل تربیت باقی مانده است، در حالی که پدر اغلب به عنوان یک شخص کمکی، قوانین‌گذار یا مالی در نظر گرفته می‌شود. کارکنان مدرسه، که بیشتر زنان هستند، این مدل را بر روی روابط خود با خانواده‌ها پروژه‌ریزی می‌کنند و به طور ناخودآگاه طرف مادر را در اختلافات می‌گیرند. تدبیر «وکیل منحصر به فرد». مدرسه، برای دستیابی به آسان‌سازی اداری، اغلب تنها یک «نماینده رسمی» را می‌پذیرد — کسی که اولین بار در مدارک ذکر شده است، کسی که به طور منظم حضور دارد. این امر باعث می‌شود که والد دیگر از فضای اطلاعاتی و فرآیندهای تصمیم‌گیری در مورد فعالیت‌های غیرآموزشی کودک حذف شود. 2. مکانیسم‌های شکل‌گیری «پرونده‌ها»: گواهینامه‌ها، کنسرت‌ها، فعالیت‌ها به عنوان سرمایه فعالیت‌های غیرآموزشی موفقیت‌آمیز کودک به خودی خود یک پدیده مثبت است. اما د ... Читать далее