چه مارملادی پادینگتون دوست دارد: انسان‌شناسی طعم و کد فرهنگی مقدمه: مارملاد به عنوان نشانه هویت برای خرس پادینگتون، قهرمان داستانی مایکل باند، مارملاد نه تنها یک خوراکی است بلکه یک فتیش فرهنگی، نماد پیوندی و عنصر کلیدی هویت او. سوال از ترجیحات او فراتر از تمایلات غذایی می‌رود و به عنوان مناسبت برای تحلیل انسان‌شناسی غذا، واردات فرهنگی و جغرافیای نوسالگیت می‌شود. پادینگتون یک مهاجر از "عمق پرو" به لندن در دهه ۱۹۵۰ است و عشق او به یک نوع خاص از مارملاد نقش‌های ناراتیو و تشکیل‌دهنده مهمی را ایفا می‌کند. زمینه تاریخی-فرهنگی: "marmalade" در بریتانیا چیست؟ برای درک پادینگتون، لازم است که دقیقاً مفاهیم را از هم جدا کنیم. در زبان روسی "مارملاد" یک مفهوم گسترده است که شامل آبنبات‌های ژله‌ای و صفحات میوه‌ای است. اما در کد فرهنگی بریتانیا "marmalade" تقریباً به معنای یک مربا از میوه‌های مرکباتی است، بیشتر از پرتقال، با طعم تلخ و قطعات پوست پرتقال. منشأ: گمان می‌رود که این دستور پخت با قاره به بریتانیا آورده شده و تطبیق داده شده است. "Dundee marmalade" کلاسیک (از پرتقال سویلی، که به گفته افسانه، توسط جین کایلر در قرن هجدهم اختراع شده) به میراث ملی تبدیل شده است. ویژگی‌های کلیدی آن: رنگ طلایی شفاف، بافت ژله‌ای چسبنده، شامل پوست پرتقال به صورت نازک و تعادل شیرینی با طعم تلخ. وضعیت اجتماعی: برخلاف مرباهای شیرین (jam)، مارملاد از لحاظ تاریخی به عنوان یک صبحانه "مردانه"، اشرافی و بزرگسالانه شناخته شده است و اغلب با تجارت استعماری مرتبط بود (میوه‌ها اکنون یک چیز عجیب و غریب بودند). آن را برای صبحانه انگلیسی سنتی سرو می‌کردند. بافت: این واقعاً یک مرباست و نه یک آبنبات جویدنی. آن را می‌نوازند، نه می‌جوند. این بسیار مهم است. یک واقعیت جالب: وجود یک فرضیه که عشق بریتانیایی‌ها به مارملاد با دریانوردی مرتبط است. به لطف وجود پکتین و ویتامین C بالا و توانایی طولانی مدت نگهداری، یک بشکه مارملاد پرتقالی یک بارچه ارزشمند برای پیشگیری از سندروم سوزاک در کشتی بود. بنابراین، مارملاد به عنوان یک نماد ناخودآگاهی از سفر، بقا و ارتباط با سرزمین‌های دور بود — که به تاریخ پادینگتون که از دریا آمد، بسیار نزدیک است. شواهد نویسندگی: کانون چه می‌گوید؟ در کتاب‌های اصلی مایکل باند، ترجیحات پادینگتون به صورت ب ... Читать далее