نارسیسیم در شخصیت و رفتار مرد: از ویژگی سازگار تا اختلال شخصیت مقدمه: پدیده بزرگ‌جویی «من» در اجتماعی‌سازی مردانه نارسیسیم به عنوان یک ساختار روانی، در طیفی از اعتماد به نفس سالم تا اختلال شخصیتی بیمارگونه وجود دارد. در زمینه اجتماعی‌سازی مردانه، جایی که به طور سنتی از تسلط، رقابت و نمایش موفقیت تشویق می‌شود، ویژگی‌های نارسیسیک نه تنها محکوم نمی‌شوند بلکه ممکن است به اشتباه به عنوان قدرت رهبری پذیرفته شوند. با این حال، پشت پرده بزرگ‌جویی، اعتماد به نفس شکننده‌ای نهفته است که به تأیید خارجی وابسته است، که منجر به الگوهای تخریبی در روابط و فعالیت‌های حرفه‌ای می‌شود. تحلیل علمی این پدیده نیاز به تمیز بین ویژگی شخصیت (نارسیسیم زیرکلینیک) و اختلال شخصیتی نارسیسیک (НР)، که یک تشخیص روانپزشکی است (گروه B در DSM-5)، دارد. ساختار و ظهور: نارسیسیم بزرگ‌جویی و آسیب‌پذیر روانشناسی مدرن دو شکل مرتبط را معرفی می‌کند که اغلب در یک فرد همزمان وجود دارند: نارسیسیم بزرگ‌جویی (واضح): با برتری نمایشی، نیاز به تحسین، احساس حق، استفاده‌گرایی در روابط و فقدان همدلی مشخص می‌شود. این یک ماسک عمومی است. مردی با این ویژگی‌ها می‌تواند یک رهبر چارismatic باشد، اما در روابط شخصی می‌تواند خشونت عاطفی، تحقیر شریک زندگی، حسادت و خشم در پاسخ به انتقاد (آسیب نارسیسیک) نشان دهد. نارسیسیم آسیب‌پذیر (پنهان): به عنوان نیاز مکرر به تأیید ارزش خود، حسادت مزمن، حساسیت زیاد به ارزیابی‌های دیگران، کمال‌گرایی و احساس ناکافی پنهان می‌شود. چنین مردی ممکن است به نظر برسد که منزوی شده، حساس و همیشه خود را با دیگران مقایسه می‌کند. علت‌شناسی: چرا ساختار نارسیسیک شکل می‌گیرد؟ توسعه نارسیسیم در مردان با پیچیدگی‌های پیچیده‌ای مرتبط است: روابط والد-کودک اولیه (نظریه پسیکودینامیک): بر اساس اوتو کربنبرگ و هاینز کوهوت، نارسیسیم به عنوان یک مکانیزم حفاظتی از آسیب شکل می‌گیرد. این ممکن است به عنوان:أ) بی‌توجهی سرد (نیازهای عاطفی کودک نادیده گرفته می‌شود و او یک بزرگ‌جویی بزرگ می‌سازد تا خالی بودن را جبران کند).ب) ایده‌آل‌سازی و انتظارات زیاد («تو بهترین و خاص‌ترین هستی»)، زمانی که کودک به دلیل دستاوردها دوست داشته می‌شود نه به طور کامل، و یک «من جایگزین نارسیسیک» شکل می‌گیرد. زمینه اجتماعی و فرهنگی: جامعه مدرن، به ویژه از طر ... Читать далее