رفتار تهاجمی در خانه و کارگاه: مشکل کاهش آن مقدمه: تهاجم به عنوان یک ناهنجاری سیستم‌مند رفتار تهاجمی در محیط خانوادگی و حرفه‌ای نه تنها یک مشکل شخصی است، بلکه نشانه‌ای از ناهنجاری سیستم‌مند است که در نقطه اتصال روان‌شناسی فردی، زمینه اجتماعی و فرهنگ سازمانی رخ می‌دهد. در زمینه علمی، تهاجم به عنوان رفتار هدفمند تعریف می‌شود که به منظور وارد آوردن آسیب (فیزیکی، روانی، اعتباری) به شخص دیگری که به آن تلاش می‌کند تا از آن اجتناب کند، انجام می‌شود. کاهش اینگونه رفتارها نیاز به رویکردی جامع دارد که بر اساس درک دلایل چندسطحی آن‌ها استوار است — از مکانیزم‌های نوروفیزیولوژیکی تا عوامل اجتماعی-مکانی. عوامل عصب‌شناختی و روان‌شناختی تهاجم یک پدیده یکپارچه نیست. چندین نوع کلیدی از آن وجود دارد که دارای مبانی متفاوتی هستند: تهاجم اضطرابی (عاطفی): به عنوان واکنش سریع و اغلب غیرکنترل شده به تحریک، تهدید یا ناامیدی ایجاد می‌شود. با اضافه‌فعالیت سیستم لمبیک (به ویژه آمیگدالا) و کاهش کنترل بازدارنده از سوی کورتکس پیش‌فرонтال مغز مرتبط است. سطح پایین سروتونین اغلب با افزایش تمایل به چنین تهاجمی مرتبط است. تهاجم ابزاری (سرد، برنامه‌ریزی شده): به عنوان ابزاری برای دستیابی به هدف (قدرت، منافع مالی، مذاکره) استفاده می‌شود. در اینجا تعامل بیشتر با فرآیندهای شناختی و برنامه‌ریزی وجود دارد. ممکن است با ویژگی‌های تریاد تاریک (نارسیسizm، مکایولیسم، روان‌پاتیزم) مرتبط باشد. عوامل روان‌شناختی مهم عبارتند از: تئوری یادگیری اجتماعی (آلبرت باندورا): تهاجم از طریق مشاهده مدل‌ها (والدین، همکاران، رسانه) و تقویت چنین رفتاری (مثلاً وقتی که تهاجم به نتیجه مورد انتظار منجر می‌شود — تسلیم شدن، دریافت منبع) یاد می‌گیرند. تئوری تهاجم-فروپاشی: فروپاشی (بлок کردن دستیابی به هدف) آمادگی برای تهاجم را ایجاد می‌کند که در صورت وجود محرک‌های شروع و عوامل بازدارنده اجرا می‌شود. انحرافات شناختی: تخصیص خصومت (تمایل به تفسیر رفتارهای غیرمتعارف دیگران به عنوان خصمانه)، کاتاستروفی‌سازی، تفکر سیاه و سفید. ویژگی‌ها و پیامدهای تهاجم در زمینه خانوادگی تهاجم خانگی اغلب به صورت چرخه‌ای است (مدل «تنش — حادثه — آشتی — ماه عسل») و به دلیل نقض اعتماد و امنیت پایه‌ای عمیقاً صدمه‌زده است. عوامل خطر: استرس مزمن، مشکلات مالی، سوءاستفاد ... Читать далее