موضوعیت ایده‌های ابراهام کانت در اثر "به سوی صلح ابدی" پروژه فلسفی به عنوان پاسخ به بحران سیاسی مقاله ابراهام کانت "به سوی صلح ابدی" (۱۷۹۵) نه در یک فضای فکری خالی به وجود آمد، بلکه به عنوان یک پاسخ مستقیم به معاهده صلح بازل، که مرحله‌ای از جنگ‌های انقلابی را به پایان رساند. با این حال، این اثر فراتر از محدوده‌های زمان خود رفت و مدل نظریه‌ای جهانی از روابط بین‌المللی را پیشنهاد داد که بر اساس قدرت نه بر اساس قانون و اخلاق استوار است. در قرن بیست و یکم، در دوره‌ای از درگیری‌های ترکیبی، بحران‌های جهانی و بازنگری در بنیان‌های نظام لیبرال جهانی، ایده‌های کانت بازخورد جدیدی می‌یابند و به عنوان سیستم مرجع برای تحلیل نهادهای بین‌المللی معاصر عمل می‌کنند. ساختار اثر: از ممنوعیت‌ها به ایده‌آل کانت اثر خود را به صورت یک قرارداد بین‌المللی می‌سازد، که خود به عنوان یک کنایه فلسفی و روشولوژیکی است. استدلال او از دو بخش تشکیل شده است: مقالات پیش‌زمینه‌ای (پیش‌آموزی) و مقالات نهایی (پایانی). مقالات پیش‌زمینه‌ای شامل ممنوعیت‌هایی است که بدون آنها صلح ممکن نیست: امتناع از مقررات مخفی در قراردادها، ممنوعیت خرید یا میراث‌بری کشورها، کاهش تدریجی ارتش‌های دائمی. امروزه می‌بینیم که نقض این ممنوعیت‌های بنیادی (مثلاً استفاده از ارتش‌های ترکیبی یا انضمام سرزمین‌ها) منجر به افزایش عدم اعتماد و درگیری‌ها می‌شود که اهمیت بنیادی آنها را تأیید می‌کند. مقالات نهایی شرایط مثبت را بیان می‌کنند: نظام جمهوری‌خواهی در کشورها، تأسیس اتحادیه‌ای از کشورهای آزاد (نه دولت جهانی)، تضمین "شهروندی جهانی". این اصول به عنوان بنیان‌های حقوق بین‌المللی معاصر و سازمان‌هایی مانند سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا بستری شده‌اند. جمهوری‌خواهی به عنوان بنیان صلح: صلح دموکراتیک اولین اصل نهایی کانت این است که نظام مدنی هر کشور باید جمهوری‌خواهی باشد. کانت جمهوری‌خواهی را نه تنها به عنوان انتخابات قدرت در نظر می‌گرفت، بلکه به عنوان یک سیستم تقسیم قدرت و حکومت بر اساس قانون، جایی که تصمیم به جنگ نیاز به رضایت شهروندان است که بارهای جنگ را تحمل می‌کنند، در نظر می‌گرفت. این ایده به صورت تجربی توسط علوم سیاسی معاصر به عنوان نظریه صلح دموکراتیک تأیید شده است، که نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهی‌های رشد یافته به ندرت با یکدیگ ... Читать далее