دسامبر. معنای مقدس شماره ۱۲ مقدمه: دوازدهمین ماه در چرخه سالیانه دسامبر، ماه پایانی گریگوریانی، نام خود را از عدد لاتین «دسیم» گرفته است که به معنای ده است، زیرا در تقویم رومی قدیم که از مارس آغاز می‌شد، اوایل دسامبر در واقع دهمین ماه بود. اما با اصلاحات یولیوس قیصر و تغییر شروع سال به ژانویه، دسامبر به دوازدهمین ماه تبدیل شد و به عنوان ماهی که در پایان چرخه ۱۲ ماهه قرار دارد، نقش نمادین پایان‌یابنده را ایفا می‌کند. این عدد ۱۲ به صورت تصادفی نیست و در تمام فرهنگ‌های انسانی جریان دارد و به دسامبر حالت خاص و مقدس نهایی، نقطه جمع و جمع‌بندی می‌دهد. اساس‌های نجومی و ستاره‌شناسی در دوازده‌گانی قدیمی‌ترین اساس مقدس بودن عدد ۱۲ در مشاهده آسمان ریشه دارد. مسیر سالانه خورشید به ۱۲ سمت زودیاک تقسیم شده است که خورشید به ترتیب از آنها عبور می‌کند. دسامبر به طور سنتی با نشانه شکارچی و سپس بزغاله مرتبط است و نشان‌دهنده گذار از توسعه به ساختاردهی است. نکته جالب این است که در بابل، جایی که سیستم ۶۰-ریخی (بنیان‌گذاری شده بر اساس عدد ۱۲) توسعه یافت، نه تنها زودیاک، بلکه روزها نیز به ۱۲ ساعت دوقلوی تقسیم شده‌اند. این سیستم بر تقسیم دایره به ۳۶۰ درجه (۱۲ × ۳۰) تأثیر گذاشت که ما همچنان از آن استفاده می‌کنیم. نجومی‌اً ۱۲ تقریباً عدد چرخه‌های ماهیانه (ماه‌های سینوئیدی) در سال خورشیدی است (≈۱۲.۳۷)، که در اساس بسیاری از تقویم‌های ماهیانه-خورشیدی قرار دارد. ميثولوژي و پانتئون‌ها: ۱۲ به عنوان عدد كمال تقریباً همه سیستم‌های ميثولوژیک از عدد ۱۲ به عنوان نماد نظم كيهاني و كمال استفاده می‌کنند. خدایان اولمپوس: در سنت یونانی كلاسیك، پانتئون شامل ۱۲ خداوند اصلی بود كه در اولمپوس زندگی می‌كردند (زئوس، هرا، پوزیدون، آθηنا و غیره). ميثولوژي اسكاندیناوي: در آساترا نیز ۱۲ خداوند اصلی وجود دارد (آسا)، از جمله اودین، تور و لکی. دوره‌هاي بين‌النهرين: شومريان و بابليان ۱۲ خداوند بزرگ را كه با سیارات و سمت‌های زودیاک مرتبط بودند، می‌ستودند. در این زمینه، دسامبر به عنوان ماه ۱۲ام، به عنوان نوعی «حافظ» این ساختار الهی كامل، زمانی كه نظم كيهانی به وضوح نشان داده می‌شود، تبدیل می‌شود. تنظيم اجتماعی و حقوقی: از قبیله تا دادگاه اعداد ۱۲ عمیقاً در ساختار اجتماعی ریشه دارد. اسرائیل باستان: مردم از ۱۲ قبیله ... Читать далее