لباس و حرفه: کدهای اجتماعی-فرهنگی، نقش‌ها و تحولات مقدمه: یونیفورم به عنوان یک متن اجتماعی لباس در زمینه حرفه‌ای یک مجموعه نشانه‌شناسی پیچیده است که فراتر از عملکرد حمایتی بدن است. آن یک نشانگر وضعیت اجتماعی، وسیله‌ای برای ارتباط، ابزاری برای ساخت هویت گروهی و تنظیم رفتار است. مطالعه لباس حرفه‌ای در تقاطع جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، تاریخ فرهنگی و اقتصاد کار، روابط عمیق بین جسمیت، نقش اجتماعی و ساختارهای حاکمیتی را آشکار می‌کند. 1. تحولات تاریخی: از طبقاتی به فرهنگ سازمانی تاریخاً لباس مستقیماً بازتاب طبقات و حرفه‌ای بودن بود. در اروپای میانه‌veal، قوانین سومپتوار به طور سخت‌گیرانه رنگ‌ها، پارچه‌ها و مدل‌های لباس را برای گروه‌های اجتماعی مختلف تنظیم می‌کردند، از تجمل بیش از حد طبقات پایین جلوگیری می‌کردند و وارث‌گرایی ویراستاری را بصری‌سازی می‌کردند. اتحادیه‌های صنفی از جزئیات لباس (مانتو، نشان‌ها، برش) به عنوان نشان‌های مهارت و عضویت در جامعه حرفه‌ای استفاده می‌کردند. انقلاب صنعتی یونیفورم عمومی را تولید کرد، هدف آن نه نمایش وضعیت، بلکه عملکرد، امنیت و انضباط بدن کارگر بود. نمونه کلاسیک آن لباس‌های استاندارد کارگران کارخانه، کارگران راه‌آهن، بعداً فروشندگان است. در قرن بیستم با توسعه کار در دفتر کار، "لباس کاری" (business attire) به عنوان یونیفورم کارکنان سفیدپوش شکل گرفت. لباس فلافل سوره‌ای خاکستری در دهه 1950 در ایالات متحده نماد کنفورمیت سازمانی بود که در ادبیات توصیف شده است ("مردی در لباس فلافل سوره‌ای"). 2. نقش‌های لباس حرفه‌ای: تحلیل چندلایه شناختی و دифفرانسیلی. یونیفورم به طور یکپارچه فردی حرفه‌ای (پلیس، پزشک، خلبان) را شناسایی می‌کند و نقش او را در فضای اجتماعی مشخص می‌کند. همچنین درون حرفه‌ها را دифفرانسیل می‌کند (مثلاً تعداد نوارهای دماغه دریانورد یا نقاشی بر روی مانتوی قاضی). واقعیت جالب این است که در پارلمان بریتانیا هنوز عنوانی به نام "چوب سیاه" (Black Rod) وجود دارد، که یک بازرس رسمی است، لباس و آثار او از قرن چهاردهم تا به حال تغییر نکرده است و نماد میراث سنت است. عملکردی و حفاظتی. این دلیل اصلی بسیاری از حرفه‌ها است: لباس‌های مقاوم در برابر آتش برای آتش‌نشانی، لباس‌های ضد الکتریسیته برای میکروالکترونیک، لباس‌های استریل برای جراحان، کلاه‌ها و کفش‌های ... Читать далее