قهرمان ایده‌آل در آثار چارلز دیکنز: تحول از "فرشته خانه" تا استوای اخلاقی مقدمه: دشواری ایده‌آل دیکنسی در آثار چارلز دیکنز، هیچ تصویر واحد و ثابت از "قهرمان ایده‌آل" در معنای شوالیه‌ای یا رمانتیک وجود ندارد. قهرمانیت او در اعمال فوق‌طبیعی یا پیروزی‌های اجتماعی نیست، بلکه در استقامت اخلاقی، توانایی همدلی و حفظ انسانیت در دنیای سخت و ناعادلانه است. تحول این ایده از رمان‌های اولیه به رمان‌های بعدی نشان‌دهنده پیچیدگی پessimism اجتماعی دیکنس و تغییر تاکید از رنج پذیرفته شده به مقاومت فعال، اگرچه محلی، در برابر بدی است. قهرمان ایده‌آل دیکنس پاسخی به چالش‌های دوران خود است: برای هم‌زمانانش ایده‌آل و برای نسل‌های بعدی عمیقاً انسانی. 1. دوره اولیه: قهرمان به عنوان یک رنجبر پسیو و "فرشته خانه" در رمان‌های اولیه ("اولیور تویست"، "نیکلاس نیکلبی") قهرمان ایده‌آل اغلب در دو شکل نشان داده می‌شود: یک کودک قربانی که پاکی خود را حفظ می‌کند. اولیور تویست مثال نمونه‌ای از این است. "ایده‌آل‌گی" او در حفظ، به طور پسیو و تقریباً معجزه‌آسا، نیکویی و رفتارهای شریف خود در برابر وحشت‌های خانه کار، گروه دزدی و ناعدالتی اجتماعی است. قهرمانیت او در مقاومت در برابر فساد است، نه در تغییر فعال دنیا. او یک شیء نجات یافته است، نه یک بازیگر فعال. ایده‌آل زنانه: "فرشته خانه" (The Angel in the House). روز مایلی ("اولیور تویست")، کیت نیکلبی، آگنس ویکفیلد ("دیوید کوپرفیلد") فرهنگ ویکتوریایی پاکی، خودفروشی و فضیلت خانگی زنان را تجسم می‌کنند. قدرت آنها در تأثیر اخلاقی، شکیبایی و توانایی بودن "بندر آرام" برای مرد است. نقش آنها نجات دادن و الهام بخشیدن است، نه اقدام مستقل. 2. دوره رشد: قهرمان به عنوان مرکز اخلاقی فعال و "مرد شریف عادی" در رمان‌های رشد یافته، ایده‌آل پیچیده‌تر می‌شود و ویژگی‌های خوبی را به دست می‌آورد که فعال است، اگرچه نه بی‌نهایت قوی. مرد خودساخته با قلبی خوب: دیوید کوپرفیلد. "ایده‌آل‌گی" او در توانایی استخراج درس‌های اخلاقی از رنج‌ها، وفاداری به دوستان (مانند استر فورست، علی‌رغم سقوط او) و یافتن خوشبختی در کار صادقانه و زندگی خانوادگی است. داستان او یک Bildungsroman است، جایی که قهرمانیت در رشد شخصی و حفظ یکپارچگی است. ایده‌آل به عنوان یک خانواده و جامعه جایگزین. در "خانه سرد" هیچ قهرمان مر ... Читать далее