فلسفه گوته: اتحاد طبیعت، هنر و روح انسانی شاعر بزرگ، خالق "فاوست"، به عنوان یک متفکر عمیق نیز شناخته می‌شود. فلسفه او تلاشی است برای پیوند علم و هنر، دیدن هر پدیده‌ای به عنوان یک "مجموعه زنده" و درک طبیعت به عنوان یک موجود همیشه در حال تحول. نام یوهان وولفگانگ فون گوته (۱۷۴۹–۱۸۳۲) برای هر فرد تحصیل‌کرده‌ای به عنوان نام یک شاعر بزرگ، نویسنده و خالق شاهکار "فاوست" شناخته است. اما گوته خود معتقد بود که آثار علمی او به اندازه آثار ادبی‌اش مهم هستند. فلسفه گوته نه تئوریزه‌ای انتزاعی است، بلکه یک دیدگاه زنده که از فعالیت هنری او و فعالیت‌های طولانی‌مدت او در رشته‌های گیاه‌شناسی، اپتیک، آناتومی و کریستال‌شناسی رشد یافته است. "ابتدا کار بود" — این تغییر معروف از آیه معروف کتاب مقدس به عنوان اصل اصلی رویکرد گوته به جهان و دانش تبدیل شد. نه فکر انتزاعی، بلکه فعالیت زنده و تلاش خلاقانه در پایه وجود قرار دارد. طبیعت به عنوان یک مجموعه زنده موضوع مرکزی مفهوم فلسفی گوته "مجموعه زنده" است. او طبیعت را نه به عنوان یک مجموعه مکانیکی که تحت قوانین فیزیک قرار دارد، بلکه به عنوان یک موجود بزرگ زنده که با یک وحدت داخلی پوشیده شده است، در نظر می‌گیرد. او طبیعت را به دو بخش نمی‌سپارد، آثار خود را نمی‌شکند؛ بلکه آن را یکجا و به صورت کامل در ارتباط کامل رها می‌کند. هر آفرینش او دارای ماهیت خاص خود است، هر پدیده‌ای دارای مفهوم مجزا است و با این حال همه به یک مجموعه تشکیل می‌شوند. این درک از طبیعت به معنای رد مکانیسمی که در علم قرن هجدهم حاکم بود، بود. گوته معتقد بود که قوانین مکانیکی نمی‌توانند راز زندگی را توضیح دهند: آسان‌تر است که تشکیل همه اجرام آسمانی را بفهمیم، تا اینکه بر اساس مکانیک دقیقاً تشکیل یک علف یا کرم ابریشم را بررسی کنیم. فرم‌های ارگانیک، برخلاف فرم‌های غیرارگانیک، دارای اهداف داخلی هستند: در یک موجود زنده، همه اجزاء یکدیگر را تعیین می‌کنند و به کل خدمت می‌کنند. این بینش گوته را با کنت نزدیک‌تر می‌کند که در "کریتیک قابلیت قضاوت" این جنبه از موجود زنده را تحلیل کرده است. تغییر شکل و "پراراستن" قله تحقیقات علمی گوته، رشته‌های ریخت‌شناسی گیاهان و حیوانات او بود. او به دنبال چیزی بود که در پشت این تنوع بی‌پایان فرم‌های ارگانیک پنهان است. به عنوان مثال، در گیاه‌شناسی به ایده ... Читать далее