Гёте'nin Felsefesi: Doğa, Sanat ve İnsan Ruhunun Birliği Muhteşem bir şair, "Faust"un yaratıcısı olan Görge, aynı zamanda derin bir düşünürdü. Felsefesi, bilimi ve sanatı birleştirmeye, her olayda "yaşayan bütünlük" görmeye ve doğayı sürekli gelişen bir organizma olarak anlamaya çalışma girişimidir. İoahnann Wolfgang von Görge (1749–1832) adı, her eğitimli insan için öncelikle büyük bir şair, dramaturg ve ebedi "Faust"un yaratıcısı olarak bilinir. Ancak Görge, kendi doğa bilimleri çalışmalarıını edebiyat çalışmaları kadar önemli görmüştür. Görge'nin felsefesi, soyut teorikleştirme değil, sanat实践活动ndan doğan ve botanik, optik, anatomik ve mineraloji ile yıllar süren çalışmalarından kaynaklanan canlı bir dünya görüşüdür. "Önce İş vardı" — bu ünlü İncil ayetinin değişik bir ifadesi, Görge'nin dünya ve bilime yaklaşımının temel ilkesi oldu. Varoluşun temeli, ayrılmış düşünce değil, canlı faaliyet, yaratıcı çaba yer alır. Doğa olarak yaşayan bütünlük Görge'nin felsefi konseptinin merkezi kategori "yaşayan bütünlük"tir. Doğayı fizik yasalarına tabi bir mekanik bir agregat olarak değil, içsel bir bütünlükle dolu büyük bir canlı organizma olarak düşünmüştür. Doğa, işini bölmeyi, eserini parçalara ayırmaz; tamamen bağlantılı olarak bir defa çıkarır. Her yaratımı kendi varlığına sahiptir, her olayı ayrı bir kavramdır ve yine de hepsi bir aradadır. Bu anlayış, XVIII yüzyıl biliminde egemen olan mekanizmin reddi anlamına geliyordu. Görge, mekanik yasaların yaşamın sırrını açıklamayabileceğine inanmıştı: tüm gök cisimlerinin oluşumunu anlamak, bir yosun veya gülcümün mekanik olarak nasıl ortaya çıktığını belirlemekten daha kolaydır. Organik formlar, inorganiklere göre, içsel bir amaçlılığa sahiptir: canlı bir organizmada tüm parçalar birbirini belirler ve bütüne hizmet eder. Bu inatüya, "Kritik der Yargı Yeteneği"nde bu yanıyı analiz eden Kant ile Görge'yi yaklaştırıyordu. Metamorfoz ve "prarastan" Görge'nin bilimsel araştırmalarının zirvesi, bitki ve hayvan morfolojisiydi. ... Читать далее