كودک دیگر از پیروزی‌ها خوشحال نمی‌شود. او از اشتباه کردن می‌ترسد. او ورزشی که قبلاً دوست داشت را متنفر شده است. صورتش هیچ احساسی نشان نمی‌دهد. آیا آشناست؟ این خستگی عاطفی به دلیل فشار والدین است. هزاران کودک از کلاس‌های ورزشی دست می‌کشند نه به دلیل اینکه خسته شده‌اند، بلکه به دلیل اینکه مادر و پدر هوا را به مسابقه نتایج تبدیل کرده‌اند. از کجا فشار می‌آید والدین اغلب آرزوهای خود را بر کودک پروژه می‌کنند: «من قهرمان نشدم، پس باید او شود». آن‌ها با کودکان دوستان مقایسه می‌کنند («اما پیتر همین الان یک مسابقه را برده است»). آن‌ها فقط اولین جا را می‌خواهند و دومین جا را «مغلوب» می‌نامند. فشار را با هزینه‌های مالی افزایش می‌دهند: «ما برای لباس شما پول دادیم، شما باید». کودک دیگر برای لذت بازی نمی‌کند — او از ترس بازی می‌کند. نشانه‌های خستگی عاطفی کودک قبل از تمرین بیماری تقلیدی می‌کند. او تحریک‌پذیر شده است، بدون دلیل می‌گریه، بدتر می‌خوابد. او هیچ تمایلی به غذا ندارد. او می‌گوید: «این نوع ورزش را دوست ندارم»، در حالی که شش ماه پیش می‌خواست لباس را بخرند. او ممکن است از بیرون مطیع به نظر برسد، اما در داخل خستگی انباشته می‌شود که به اپاتوی یا آگرسیون تبدیل می‌شود. در موارد پیشرفته، تیک‌ها، انوریز، حملات پانیک ایجاد می‌شوند. چگونه والدین نباید زیاده‌روی کنند از کودک بپرسید: «آیا از کاری که انجام می‌دهی، خوشت می‌آید؟». بر روی نتایج فشار نیاورید — برای تلاش او تشویق کنید. رژیم استراحت را تنظیم کنید: باید زمان آزاد بدون تمرین و درس داشته باشند. با دیگران مقایسه نکنید (فقط با دستاوردهای گذشته او مقایسه کنید). به مسابقات به عنوان یک هوادار بروید، نه به عنوان یک ناظر. اگر احساس می‌کنید که شروع به فریاد کشیدن می‌کنید — ساکت شوید و نفس عمیق بکشید. چه باید کرد اگر خستگی عاطفی رخ داده اولین کار این است که فشار را متوقف کنید. دومین کار این است که به کودک استراحت بدهید (یک ماه بدون تمرین). سومین کار این است که به یک روانشناس ورزشی مراجعه کنید. ممکن است مجبور شوید نوع ورزش یا مربی را تغییر دهید. مهم این است که خود را سرزنش نکنید، بلکه اشتباه را بپذیرید. کودک مهم‌تر از مدال‌هاست. کودک ربات نیست. روانش او آهنی نیست. عشق و حمایت مهم‌تر از هر جامی است. این را به یاد داشته باشید ... Читать далее