سلامت روانی در محیط کار: علوم اعصاب، فرهنگ سازمانی و اقتصاد رفاه سلامت روانی در محیط کار دیگر یک موضوع شخصی برای کارکنان نیست و به یک عامل حیاتی برای کارایی سازمانی، پایداری اقتصادی و مسئولیت اخلاقی کسب و کار تبدیل شده است. درک از آن از عدم وجود اختلالات بالینی تا شرایط رفاهی که در آن فرد توانایی‌های خود را تحقق می‌بخشد، با استرس روبرو می‌شود و به طور مؤثر کار می‌کند، تکامل یافته است. علم عصب‌شناسی و روان‌فیزیولوژی محیط کار محیط کار مدرن همیشه بر سیستم لیمبیک و قشر پیشانی مغز تأثیر می‌گذارد. استرس‌های کلیدی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال را فعال می‌کنند، که منجر به افزایش مزمن سطح کورتیزول می‌شود. عوامل ایجاد نابالانسی عصب‌شناختی: نا确定性 و فقدان کنترل (فنومن "بی‌توانایی یادگرفته") فعالیت قشر پیشانی مغز که مسئول برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری است را تحت تأثیر قرار می‌دهد و فعالیت آمیگدالا، مرکز ترس را افزایش می‌دهد. پراکندگی دیجیتال و فعالیت چندگانه. تغییر مداوم توجه به سیستم‌های نورومediator کاهش عملکرد شناختی و افزایش تحریک‌پذیری را به همراه دارد. تحقیقات دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد که افراد چندزبان بدتر اطلاعات را فیلتر می‌کنند و продуктивیت کمتری دارند. ایزolation اجتماعی و روابط سمی. تعاملات اجتماعی منفی سطح سیتوکین‌های التهابی در بدن را افزایش می‌دهد که با بروز افسردگی مرتبط است. نکته جالب: تحقیقی که در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی انجام شده است، نشان داده که رهبران با سطح بالای هوش هیجانی به کاهش سطح کورتیزول زیردستان خود کمک می‌کنند و سطح اکسی توسین ("هورمون اعتماد") را افزایش می‌دهند، که زمینه‌سازی برای امنیت روانی را ایجاد می‌کند. عوامل سازمانی تعیین‌کننده سلامت روانی بر اساس مدل‌های سازمان جهانی و موسسه گالاپ، خطرات و عوامل حفاظتی در ساختار کار قرار دارند: خطرات (عوامل روانی خطر): بارگذاری ناکافی: هم بارگذاری بیش از حد و هم استفاده ناکافی از مهارت‌ها. کنترل پایین/آزادی: غیرقابلیت تأثیرگذاری بر فرآیند و برنامه کار. نقش‌های نامشخص و انتظارات: عدم قطعیت نقش‌ها باعث افزایش اضطراب 35% می‌شود. عدم دریافت پشتیبانی از مدیران و همکاران. عدالت سازمانی: توزیع نابرابر منابع و پاداش‌ها. عوامل حفاظتی: توازن تلاش و پاداش (مدل زیگلست). امنیت روانی: امکان بیان بدون ترس از مجازات (م ... Читать далее