نمازجویان سبز: محیط زیست به عنوان یک عمل مذهبی در قرن بیست و یکم مقدمه: از الهیات آفرینش تا فعالان محیط زیست ظهور نمازجویان سبز (یا انجمن‌های محیط زیستی) یکی از مهم‌ترین و سریع‌ترین جنبش‌های در حال رشد در مناظر مذهبی مدرن است. این یک فرقه جدید نیست، بلکه یک رویکرد بین فرقه‌ای است که مسئولیت محیط زیست را در بافت اصلی زندگی مذهبی یکپارچه می‌کند: الهیات، مراسم، مدیریت اموال، آموزش و اقدام اجتماعی. این جنبش تغییر عمیقی را منعکس می‌کند: از دیدن طبیعت به عنوان تزئین برای درام انسانی نجات — به درک آن به عنوان بخش ارزشمند از آفرینش خداوند که به مراقبت انسان سپرده شده است. اساس‌های مذهبی: پارادایم جدید (و قدیمی) متن کلیدی که فرآیند را برای دنیای کاتولیک تحریک کرد، اغلیکالایا سیند سی پاپ فرانسیسکو با عنوان "Laudato si'" (2015) با زیرعنوان "مراقبت از خانه مشترک ما" بود. پاپ فرانسیسکو مفهوم اکولوژی جامع را پیشنهاد کرد که بحران محیط زیست را با ناعدالتی اجتماعی، اقتصاد، فرهنگ و معنویت مرتبط می‌کند. او "پارادایم تکنوکراتیک" و "انسان‌گرایی" را انتقاد کرد و به "تغییر اکولوژیکی" فراخوانید. در پروتستانتیسم، ایده‌های مشابهی در چارچوب الهیات اکولوژی و الهیات آفرینش (یورگن مولتمن، سلی مک‌فاگ) توسعه یافت. تأکید بر موارد زیر است: اساس‌های کتاب مقدس: بازاندیشی در مفاهیم کتاب مقدس "حکومت" (پیدایش 1:28) نه به عنوان تیرانی، بلکه به عنوان مدیریت مسئولانه (کنترل) و خدمت (پیدایش 2:15 — "کشتن و نگهداری"). رویکرد کریستولوژی: مسیح به عنوان لогоس که از طریق او "همه شروع به وجود آمد" (یوحنا 1:3)، که همه ماده را مقدس می‌کند. مدل کنوتیک (کاهش خود) مسیح به عنوان الگویی برای روابط انسان با طبیعت پیشنهاد می‌شود — نه حکمرانی، بلکه خدمت سجده‌آمیز و خودمحدود. پایانشولوژی: روح القدس به عنوان "پادشاه زنده‌کننده"، که در همه آفرینش حضور دارد و عمل می‌کند (پانانتمیسم — خدا در آفرینش، اما تождیلی به او نیست). در مذهب ارتدوکس، مفهوم "سینفونی" کل آفرینش و سنت صوفیانه که در میانه‌روی و پرهیز از اضافات به راهی برای رشد معنوی و هماهنگی با جهان می‌نگرد، یک منبع قوی است. ابعاد عملی: چگونه یک کلیسای سبز عمل می‌کند الهیات در اعمال مشخص و قابل اندازه‌گیری تجسم می‌شود که می‌توان آن‌ها را به چند بخش تقسیم کرد. 1. ساختمان‌ها و ... Читать далее