آرایش جشنواره‌های سال نو: سیماگنتیک، ارگونومی و روانشناسی احساس جشن مقدمه: میز به عنوان میکروکائوسم جشن و موضوع تحلیل چندرشته‌ای میز سال نو نه تنها فضایی برای گاسترونومی است، بلکه یک نماد پیچیده‌ی سیماگنتیک، محور بصری و لمسی دکوراسیون جشن. آرایش‌های آن وظایفی را به عهده دارند که فراتر از زیبایی‌شناسی هستند: آن‌ها فضا را ساختاردهی می‌کنند، حال و هوای احساسی را تعیین می‌کنند، کدهای فرهنگی را فعال می‌کنند و بر تعاملات اجتماعی مهمانان تأثیر می‌گذارند. تحلیل این پدیده‌ی نیاز به ترکیب رویکردهای از انسان‌شناسی فرهنگی (rite)، طراحی (کمپوزیسیون)، روانشناسی احساس و حتی نوروبیولوژی غذایی (تأثیر بر اشتهای و لذت) دارد. سیماگنتیک آرایش‌ها: رمزگشایی از نمادها هر عنصر آرایش بار معنایی دارد که ریشه در لایه‌های فرهنگی باستانی و جدیدتر دارد. گروه رنگی: گروه رنگی قرمز-زرد: ترکیب کلاسیک. قرمز — رنگ زندگی، خورشید، باروری و محافظت از نیروهای شیطانی در سنت‌های اسلاوی و بسیاری از سنت‌های دیگر. زرد — نماد نور، ثروت و آغاز الهی. ترکیب آن یک سیگنال بصری قوی از مهمانی، وفور و مقدس بودن جشن ایجاد می‌کند. گروه رنگی نقره‌ای-آبی- سفید (یخ‌بندان): با برف، زمستان، تمیزی و آغاز جدید مرتبط است. این گروه رنگی بیشتر به عنوان یک گروه هوشمندانه و مدرن در نظر گرفته می‌شود که به چرخه‌های طبیعی و فضا اشاره دارد. سبز (کاج، برگ‌های زالزالک، برگ‌های پادوب): نماد زندگی ابدی، شکستن مرگ در زمستان. در سنت‌های اروپایی، پادوب (برگ‌های زالزالک) به عنوان یک محافظ شناخته می‌شد. نمادهای طبیعی: کاج (برگ‌های کاج، برگ‌های سوزن‌خیز، خارشنگ): نه تنها «بوی سال نو» است. این یک نماد قدیمی‌ترین زندگی ابدی و نیروی حیات است، زیرا درختان کاج‌خیز در زمانی که همه چیز می‌میرد، سبز باقی می‌مانند. خارشنگ — نماد باروری و آتش (به دلیل چسبندگی روغن‌های چوبی). پرتقال و انار: ستاره‌های نارنجی و قرمز روشن. پرتقال در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان نماد وفور نایاب و جشن شناخته می‌شد. انار با تعداد دانه‌های خود — نماد باروری، ثروت و اتحاد خانواده. بادام (به ویژه بادام هندی، طلایی): نماد خرد، راز (به دلیل هسته پنهان) و شکوفایی. شکل‌های انسانی و بت‌پرستی: دوک موروز و سنتگور: شخصیت‌های نمادین نیروهای طبیعی (زمان و آب/برف). حضور آن‌ها در میز میز می‌کند م ... Читать далее