زبان دشمنی در چت والدین مدرسه: میکروسیستم آزار و اکوسیستم درگیری دیجیتال مقدمه: چت مدرسه به عنوان مدل فضای عمومی در کوچک‌ترین اندازه چت والدین در پیام‌رسان‌ها (واتس‌اپ، تلگرام) یک محیط دیجیتال منحصر به فرد است که در آن خصوصی و عمومی، رسمی و غیررسمی، عاطفی و تجاری با هم تلاقی می‌کنند. ظهور زبان دشمنی در این فضا یک درگیری روزمره نیست، بلکه یک پدیده سیستماتیک است که نگرانی اجتماعی، استراتژی‌های رقابتی والدین و بحران فرهنگ ارتباطی را منعکس می‌کند. چت به میدانی برای پروژه کردن آرزوهای والدین، ترس‌ها و تعصباتشان تبدیل می‌شود، جایی که می‌توانند والدین دیگر، فرزندان، معلمان یا مدیریت مدرسه را هدف دشمنی قرار دهند. 1. ساختار و دینامیک زبان دشمنی در چت: از «بچه‌های دیگر» تا «والدین بیگانه دیسکورس نفرت در چت والدین به ندرت به صورت آشکار افراطی است. آن به صورت‌های پیچیده‌تر و اجتماعی‌تر در این محیط می‌گیرد: ستigmatization از طریق «غیرمعمول بودن» کودک: بحث به عنوان یک شخصیت، بلکه به عنوان «مشکل»: «کودک با ویژگی‌های خاص」，「نامناسب」，「عصبی」，「ممانعت‌کننده کل کلاس」. از رиторیک منافع جمعی برای توجیه آزار و استعفا یا انتقال کودک استفاده می‌شود. این یک شکل از دشمنی ائجیستیک و ائبلیستی (سنتی و ضد افراد با ویژگی‌های خاص) است. مخالفت طبقاتی و فرهنگی: انتقاد از خانواده‌هایی با وضعیت مالی دیگر («نمی‌توانند به عنوان هدیه به معلم بپردازند」，「لباس‌های قدیمی می‌پوشند»)، مهاجران («فرزندان آن‌ها زبان نمی‌دانند، برنامه را کند می‌کنند»)، پیروان دیگر روش زندگی («وگانی قوانین خود را در سفرهای خارجی تحمیل می‌کنند»). نارатив کنسپیراسیونی علیه مدیریت و معلمان: ایجاد تصویر «گروه مخالف» معلمان که «برای یکی از آن‌ها سخن نگفته‌اند」，「با یکی از آن‌ها بی‌طرفانه رفتار نمی‌کنند」，「غیرعادلانه هستند» یا «همه چیز را پنهان می‌کنند». زبان دشمنی در اینجا به سمت تضعیف اعتماد به نهاد و توجیه خشونت خود معطوف است. موبینگ یک والد خاص: آزار هدفمند یک از شرکت‌کنندگان در چت از طریق منزوی کردن جمعی، اتهامات به نابالغی، نظرات سارکاستیک، ایجاد چت‌های موازی بدون او (مثلاً «چت بدون [نام]»). هدف — اخراج از جامعه. نکته جالب: تحقیقات درباره آزار سایبری نشان می‌دهد که چت‌های گروهی یکی از بدترین محیط‌ها هستند، زیرا تأثیر «سه‌امر» و دیاندرور ... Читать далее