ریچارد کورتیس درباره معناي کار خود: میان عشق، تراژدی و امید مقدمه: آفریننده مذهل رمانتیک معاصر ریچارد کورتیس، نویسنده و کارگردان بریتانیایی، خالق سریال‌های کمدی معروف ("آقای بین"، "گادوک سیاه") و کمدی‌های رمانتیک کلاسیک ("چهار ازدواج و یک مرگ"، "نوتینگ هیل"، "عشق واقعی")، و همچنین خالق درام‌های انسانی عمیق ("روز تمام زندگی"، "تغییر کارکرد گودزیلا")، معناي کار خود را فراتر از سرگرمی ساده بیان می‌کند. آثار او یک پاسخ دقیق و گاهی احساسی به چالش‌های مدرنیته است، تلاشی برای ایجاد فضایی از مهربانی و ارتباط در دنیایی که به تدریج این فضای را از دست می‌دهد. 1. اساس فلسفه: "عشق همه جا است" به عنوان یک ضرورت اخلاقی محلول‌ترین و گویاترین ایده کورتیس در فیلم "عشق واقعی" (2003) بود: "عشق همه جا است". این نه فقط یک شعار رمانتیک است، بلکه پایه‌ای برای نگرش اوست. در بسیاری از مصاحبه‌ها، کورتیس تأکید می‌کند که وظیفه او این است که مردم را شادتر کند، به آنها امید بدهد و اهمیت روابط انسانی را به آنها یادآوری کند. گسترش مفهوم عشق: برای کورتیس، عشق نه تنها احساس عاشقانه بین شریک زندگی است. این شامل عشق بین دوستان ("چهار ازدواج...")، عشق وفاداری (داستان کلین فلت و لیدی در "عشق واقعی")، عشق پدر و پسر (روابط پدر و پسر لیام نیسون) و حتی عشق به بشریت به عنوان نیروی محرکه خیریه است. فیلم‌های او یک فهرست از اشکال عشق به عنوان بنای اصلی جامعه هستند. عشق در برابر سینicism: در دوران پسامدرنیستی و ویرانی، کورتیس به طور آگاهانه انتخاب می‌کند که صراحت و بازبینی احساسی را ترجیح دهد. قهرمانان او اغلب خجالتی هستند، اشتباه می‌کنند، اما احساسات آنها صادقانه هستند. او معتقد است که مقاومت در برابر سینicism، نشان دادن این که صراحت و آسیب‌پذیری ضعف نیست، بلکه قدرت است. نکته جالب: صحنه معروف اعتراف مارک (اندرو لینکلن) به جولییت (کیرا نایتلی) در "عشق واقعی" با استفاده از تابلوهای کاغذی توسط کورتیس ابداع شد زیرا او معتقد بود که پس از همه چیز گفته و انجام شده، کلمات دیگر بی‌قدرت هستند، نیاز به حرکت صاف و مستقیم است. این یک استعاره از رویکرد اوست — دور زدن مکانیزم‌های محافظتی ذهن و مستقیماً به قلب متوجه شدن. 2. تراژدی به عنوان اساس کمدی و منبع معنا کورتیس هرگز یک کمدی‌نویس خالص نبود. کار او به دلیل حضور اجتناب‌ناپذ ... Читать далее