روانشناسی کارمند دولتی و اصلاح آن در جامعه مدرن: از سخت‌افزار به انعطاف‌پذیری مقدمه: مدل‌های ذهنی حکومت‌مداری روانشناسی کارمند دولتی (کارمند) تحت تأثیر مجموعه‌ای منحصر به فرد از عوامل شکل می‌گیرد: فشار دستورالعمل‌های مقرر، وابستگی به سلسله مراتب، مسئولیت عمومی و نیاز به تعامل با مشتریان عمومی. این باعث ایجاد الگوهای شناختی و رفتاری خاصی می‌شود که ممکن است با نیازهای جامعه مدرن در زمینه انعطاف‌پذیری، مشتری‌محوری و دیجیتالیزاسیون در تضاد باشد. اصلاح این الگوها تبدیل به وظیفه کلیدی اصلاحات مدیریت عمومی می‌شود که نیازمند نه تنها اقدامات اداری، بلکه درک عمیق از مکانیزم‌های روانشناختی است. 1. شکل‌گیری «روان‌شناسی حکومت‌مداری»: ویژگی‌های کلیدی بر اساس نظریات مکس وبر، رابرت مرتون و روانشناسان سازمانی مدرن، می‌توان مجموعه‌ای پایدار از ویژگی‌ها را که برای روان‌شناسی حکومت‌مداری کلاسیک ویژه است، شناسایی کرد: سخت‌افزار و فرمولیسم افراطی (ریتوالیزم). مانند آنچه مرتون اشاره کرده است، کارمند اغلب هدف اصلی سازمان ( حل مشکلات اجتماعی) را به عنوان ابزاری برای دستیابی به آن جایگزین می‌کند – پیروی از قوانین. قانون تبدیل به هدف می‌شود. این یک مکانیزم حفاظتی در برابر عدم قطعیت و مسئولیت شخصی است، اما منجر به «ناکارآمدی مرتون» معروف می‌شود: ناتوانی در واکنش به شرایط استثنایی. بی‌شخصی و بی‌نام. روابط «کارمند-شهروند» به تعامل «نماینده وظیفه – متقاضی» خلاصه می‌شود. این امکان را فراهم می‌کند تا هزینه‌های عاطفی را به حداقل برسانیم و از اتهامات پیش‌داوری جلوگیری کنیم، اما باعث ایجاد احساس بی‌روحی سیستم در شهروندان می‌شود. ریسک‌averse و اجتناب از مسئولیت (CYA-سندرم – «Cover Your Ass»). در سیستم وابسته به سلسله مراتب، اشتباهات شدیدتر از بی‌تفاوتی تنبیه می‌شوند. استراتژی ایده‌آل – حداقل‌سازی تصمیمات شخصی و انتقال آنها به مدیران، همکاران یا دستورالعمل‌های رسمی است. این باعث ایجاد فرهنگ همیشه هماهنگی و پیچیدگی می‌شود. تمرکز بر فرآیندهای داخلی، نه نتایج خارجی. رشد شغلی و تشویق اغلب بستگی به رعایت دستورالعمل‌های داخلی دارد، نه رفع نیازهای واقعی شهروندان. این باعث ایجاد سازمانی «داخلی‌گرا» می‌شود که بر خود تمرکز دارد. بسته‌بندی شناختی و مقاومت در برابر نوآوری. روش‌های جدید به عنوان تهدید به ثبات و تجرب ... Читать далее