آفریقا همیشه قاره‌ای از استعدادها بوده است. اما برای مدت‌ها این استعدادها در سطح جهانی بی‌استفاده ماندند. امروز وضعیت به چشم می‌بینیم تغییر می‌کند. فوتبال و ورزش در آفریقا نه تنها در حال رشد هستند بلکه به یک قدرت جهانی تبدیل می‌شوند. و این تصادفی نیست. این نتیجه کار سیستماتیک، سرمایه‌گذاری‌ها، مربیان جدید و البته طبیعت نعمت میلیون‌ها پسر و دختر است که در زمین‌های خاکی از قاهره تا کیپ تاون توپ می‌زنند.مقدمه تاریخی: از میراث استعماری به استقلال برای سال‌ها فوتبال آفریقایی در سایه اروپا بود. بهترین بازیکنان به اروپا رفتند و لیگ‌های محلی ضعیف و کم‌سرمایه بودند. اما ریشه‌ها همیشه عمیق بودند. تیم‌های آفریقا از دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شروع به بیان خود کردند، زمانی که کامرون و نیجریه به تهدیدکنندگان برجسته تبدیل شدند. اما واقعی‌ترین پیشرفت در قرن بیست و یکم رخ داد، زمانی که قاره فهمید که برای رقابت نه تنها باید بازیکنان را صادر کنند بلکه باید زیرساخت‌ها را در خانه خود بسازند. امروز آفریقا نه تنها «تولیدکننده‌ای» از استعدادها برای باشگاه‌های اروپایی است بلکه یک مرکز فوتبال مستقل است. لیگ‌های مصر، آفریقای جنوبی، تونس، مراکش، الجزایر در کیفیت خود رشد می‌کنند. باشگاه‌های محلی بیشتر و بیشتر در مسابقات آفریقایی پیروز می‌شوند و با باشگاه‌های اروپایی در قهرمانی‌های باشگاهی جهان به صورت مساوی بازی می‌کنند. این دیگر تصادفی نیست، بلکه یک روند است.پیشرفت در جام‌های جهانی یکی از شواهد برجسته رشد، حضور تیم مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر بود. تیمی که هیچ‌کس آن را جدی نگرفت، تا نیمه نهایی رسید و در مسیر خود اسپانیا و پرتغال را شکست داد. این تنها موفقیت یک تیم نبود، بلکه سیگنالی برای کل آفریقا بود. «شیرهای اطلس» نشان دادند که با سازماندهی و انضباط مناسب، فوتبال آفریقایی می‌تواند با بهترین‌ها به صورت مساوی بازی کند. و این یک عمل یک‌بارگی نیست. تیم‌های سénégal، نیجریه، کامرون، گانا نیز قادر به انجام بسیاری از کارها هستند. در سال ۲۰۲۶، احتمالاً شاهد یک حضور قوی‌تر از آفریقا در جام جهانی در ایالات متحده، کانادا و مکزیک خواهیم بود.سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و آکادمی‌ها موفقیت مراکش تصادفی نیست. پشت آن دهه‌ها سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها است. به عنوان مثال، در مراکش، آکادمی مدرن محمد ششم ساخته شده که ب ... Читать далее