صحن نقش ختنه مسیح در کلیسا در ايقونوگرافی: عرفان، کانون و تناقض بصری ايقونوگرافی ختنه مسیح یک پدیده عرفان هنری منحصر به فرد و پیچیده است. با تصویرسازی حادثه‌ای که در یک آیه از انجیل لوقا (2:21) توصیف شده، با مجموعه‌ای از تناقضات مواجه می‌شود: چگونه مراسم یهودیت را در فضای مقدس مسیحیت تصویر کنیم؟ چگونه تحقیر (کنیزه) پسر خدا را نشان دهیم بدون اینکه شأن او را نقض کنیم؟ چگونه عهد عتیق را با عهد جدید مرتبط کنیم؟ حل این مشکلات منجر به شکل‌گیری یک شکل ايقونوگرافی سخت و پر از جزئیات نمادین شد. 1. منابع و شکل‌گیری کانون. در انجیل جدید هیچ توصیف مستقیمی از مراسم وجود ندارد. بنابراین نقاشان به: پروتئوانگل یعقوب (متن آپوکریف دومین قرن)، جایی که یک مادر یهودی مراسم را انجام می‌دهد. تекст‌های مراسم عید (شعرها، تراها)، که بر جنبه‌های عرفانی تأکید دارند. نظرات درباره مراسم سنتی یهودیت، که از طریق تعامل فرهنگی شناخته می‌شود. کانون ترکیب در دوره پس از پیروزی بر کافری (قرن نهم تا یازدهم) در هنر ویزانتی و توسط سنت قدیم روسی پذیرفته شد. این به نوعی از ایکون‌های جشنواره‌ای تعلق دارد که به چرخه جشن‌های دوازده‌گانه وارد می‌شود، اگرچه خود یکی از آنها نیست. 2. عناصر اصلی ترکیب و نمادین‌های آنها. صحن تقریباً همیشه در داخل کلیسا رخ می‌دهد، که به محیط مقدس آن اشاره دارد. معماری اغلب کیووری (پوشش) بر روی ستون‌ها بالای محراب را نشان می‌دهد، که به سکینه قدیمی یا کلیسای اورشلیم اشاره دارد. گروه مرکزی: مسیح کودک: بر روی یک محراب بلند یا در دستان کشیش نشان داده می‌شود. جزئیات کلیدی – عریانی او (کامل یا جزئی)، که واقعیت تحقق و پذیرش او به طبیعت انسانی با تمام ویژگی‌های آن، از جمله آسیب‌پذیری، را برجسته می‌کند. پوزیشن معمولاً آرام است و رنج را نشان نمی‌دهد. کشیش (موسی/اولین کشیش): شکل در لباس‌های کشیشی عهد عتیق (افود، میره)، که با قیچی (سکالپل) ختنه انجام می‌دهد – ماخر. گاهی اوقات کلاه نیمه‌کره‌ای وجود ندارد که می‌تواند به دوره پیش از مسیحیت اشاره داشته باشد. در سنت‌های قدیم روسی، او اغلب با پیر سیمئون مقدس الهام‌بخش شناخته می‌شود که این یک ترکیب معنایی است: سیمئون مسیح را در 40 روز در کلیسا دید (سریتسینه)، نه در 8 روز. این ترکیب دو شاهد بر مسیح در کلیسا در یک شخص. حضرت مریم مقدس و یوسف عقدی: در دو طرف ... Читать далее