چی مهم است که به خود و دیگران در سال نو قدیمی بخواهیم: سمنتیک سنت و روانشناسی آرزوهای معنادار آرزوهای در روزهای پایانی سال نو قدیمی (در شب واسیل، ۱۳ ژانویه) نه تنها فرمول‌های روتین ادبیت است. در چارچوب فرهنگ سنتی، آن‌ها دارای قدرت پیش‌بینی و برنامه‌ریزی بودند و از دیدگاه روانشناسی و نئولینگویستی ابزارهایی از футوریت مثبت و ساخت واقعیت مورد نظر به حساب می‌آیند. محتوای آن‌ها، وقتی در این زمان‌مکان ویژه «مرزی» گفته می‌شود، بار معنایی خاصی دارد. ۱. زمینه تاریخی-اتنوگرافی: جادوی اولین روز. ключ به درک اهمیت آرزوها در درک دیدگاه مردم درباره روز واسیل (۱۴ ژانویه) به عنوان «تقویت‌کننده» برای تمام سال‌ها نهفته است. در سنت کشاورزی اسلاوی، این روز روزی برای جادوی محصول و رفاه بود. مراسم «کاشت» (پاشیدن غله در خانه) با فرمول‌های آرزوی شفاهی همراه بود، به عنوان مثال: «برای شادی و سلامتی، برای تابستان جدید!」，「بخشایش، خداوند، هر نوعی از غله به اندازه کافی باشد، که به اندازه کافی باشد — بزرگ، و در مزرعه — با خوشه‌های بزرگ!」این عمل‌ها و کلمات عملی جادویی برای «کاشت» آینده‌ی شکوفایی بود. آرزو کردن چیزی به معنای مشارکت فعال در آفرینش آینده بود، نه انتظار غیرفعال از آن. نکته جالب: در پولسه و مناطق دیگر، عادت به جشنواره واسیل وجود داشت. زن خانه‌دار کاسه‌ای را تا طلوع آفتاب جوشانید و از نظر کاسه‌ای پیش‌بینی سال را می‌کرد: کاسه‌ای پر و کاسه‌ای با خمیر ریز شادی و محصول را پیش‌بینی می‌کرد، و اگر از لبه فرار می‌کرد یا تیره بود — بلا. پس از پیش‌بینی، کاسه را با خوردن (و به این ترتیب، تقویت) آرزوهای گفته شده می‌خوردند. این نمونه‌ای از ارتباط عمیق بین آرزوی شفاهی، عمل و حمل‌کننده فیزیکی (غذا) است. ۲. مکانیزم روانشناسی: از آرزو به تنظیم. روانشناسی مدرن (نزدیک به رویکرد شناختی-رفتاری، نظریه تنظیم) قدرت آرزوها را از طریق چند مکانیزم توضیح می‌دهد: شکل‌گیری تمرکز مثبت: وقتی آرزو را می‌گوییم یا دریافت می‌کنیم، فرد به طور ارادی توجه خود را به ارزش‌های خاصی (سلامتی، عشق، رفاه) هدایت می‌کند. این باعث تغییر فокус شناختی از مشکلات و کمبودها به منابع و اهداف می‌شود که این اصل تفکر مثبت است. یخ‌بندان و پیش‌گویی خودآفرین: آرزوی برجسته و احساسی که در لحظه مهمی گفته می‌شود، به عنوان یخ‌بندان مثبت می‌شود. در آین ... Читать далее