تصویر روسیه در ذهن جمعی اروپا تا سال 1917: بین تهدید «بربرانه» و امید «روحانی مقدمه: دوگانگی به عنوان یک ثابت در شناخت تصویر امپراتوری روسیه در ذهن جمعی اروپا تا سال 1917 هرگز یکپارچه یا ثابت نبود. آن یک ساختار پیچیده و اغلب متعارض بود که از تبلیغات سیاسی، یادداشت‌های سفر، ادبیات هنری و کلیشه‌های روزنامه‌ها تشکیل شده بود. این تصویر بین دو قطب متغیر بود: روسیه به عنوان یک تهدید بربرانه، آسیایی و دیکتاتوری («ژاندارم اروپا») و روسیه به عنوان منبع عمق روحانی، عقلانیت مذهبی و منابع ناشناخته (گرالت مقدس برای سیاستمداران و کارآفرینان). اصلی‌ترین «تولیدکنندگان» این تصاویر طبقات بالا (سیاستمداران، نویسندگان) بودند که مفاهیم آن‌ها از طریق سیستم آموزشی، مطبوعات و فرهنگ عمومی به مردم منتقل می‌شد. 1. عوامل شکل‌گیری تصویر: کانال‌های اطلاع‌رسانی ذهن جمعی (بیشتر طبقات شهری) تحت تأثیر موارد زیر شکل می‌گرفت: روتارک و کاریکاتور: پس از شکست ناپلئون و به ویژه پس از سرکوب شورش مجارستان (1849)، نیکلای اول به عنوان «ژاندارم اروپا» به طور قطعی در مطبوعات اروپا تثبیت شد. کاریکاتورها روسیه را به عنوان یک خرس که آزادی را سرکوب می‌کند یا یک دوگلوی اردک با منقار خون‌آلود تصویر می‌کردند. یادداشت‌های سفر (travelle writing): کتاب‌های فرانسوی‌ها آستولف دو کاستین (روسیه در سال 1839) و مارquis دو کاستین، انگلیسی‌ها جایلز فلیچر و بعد از آن موریس بیرینگ. تأثیرگذارترین کاستین بود که کار خود را، علی‌رغم موضوعیت، به یک دایرةالمعارف استرایک‌های ضدروسی برای نسل‌های اروپایی تبدیل کرد: ذهنیت کلی رباتی، دیکتاتوری همه‌گیر، عدم وجود تمدن واقعی. ادبیات هنری: تصویر روسیه توسط خارجی‌ها (ژول ورون در میخائیل استروگوف — کشور بربرها و حبس) و همچنین نویسندگان روسی خود، که از اواسط قرن نوزدهم یک شوک فرهنگی ایجاد کردند، ایجاد شد. ای.س. تورگنف روسیه را به عنوان کشوری از افراد ظریف و فکرکر، «مردم اضافی» نشان داد؛ ف.م. داستایوفسکی و ل.ن. تولستوی به اروپا «روح روس» راگشودند — یک روح احساسی، تمایل به افراط‌گرایی، جستجوی حقیقت مطلق. 2. تحول در تصویر: مرحله‌های کلیدی و نقطه‌های عطف عصر روشنگری (قرن هجدهم): شاهان روشنگر اروپا روسیه را به عنوان یک پروژه «نیمه بربرانه» می‌دیدند که تحت رهبری مقتدران هوشمند (پتر یکم، کاتارینا دوم) می‌ ... Читать далее