آدم کوچک با راکت بزرگ. توپ بزرگ‌تر از دست اوست. روی نماها — والدینانی که قلب‌هایشان با هر ضربه‌ای می‌تپد. کودک در تنیس بزرگ — این تنها یک تصویر زیبا نیست. این یک صنعت کامل، امید، پول، اشک‌ها و رویاهاست. هر سال صدها پسر و دختر در سن چهار، پنج، شش سال دست به راکت می‌زنند. اما تنها چند نفر به تور حرفه‌ای می‌رسند. چرا؟ و مهم‌تر از همه — چگونه می‌توان کودکی را در حالی که سعی می‌کنند قهرمان شوند، خراب نکرد؟ از چه سنی شروع به قهرمانان می‌کنند پاسخ استاندارد: در سن 5-7 سال. روجر فدرر در 6 سالگی راکت را گرفت. سِرنا ویلیامز در 4 سالگی. رافائل نادال در 4 سال و نیم. هستند و شروع‌های زودتر: ماریا شاراپوا در 4 سال، اما در ایالات متحده. اما شروع زودهنگام راه‌حل نیست. بازیکنانی هستند که در سن 8-9 سال به تنیس آمدند و هنوز حرفه‌ای شده‌اند. مهم‌تر از سن اولین ضربه، کیفیت تمرینات و، که بسیار مهم است، آمادگی فیزیکی بدون آسیب است. امروز مربیان توصیه نمی‌کنند که تا سن 10 سالگی فقط در تنیس تخصصی شوند. کودک باید شنا کند، بدود، بازی‌های موتوری انجام دهد، کشش داشته باشد. هر چه پایه‌ها گسترده‌تر باشند، خطر اضافه بارها و «بیماری‌های رشد» کمتر است. رایج‌ترین آسیب‌های کودکان — بیماری اوگودا-شلتتر (کnee)، تاندینیت مچ، درد پشت از چرخش‌های مکرر. این‌ها زمانی رخ می‌دهند که حجم تمرینات از توانایی‌های بدن در حال رشد فراتر رود. بهترین سن برای انتخاب — 10-12 سال. تا این زمان می‌توان دید که آیا هماهنگی، سرعت انفجاری و حس توپ وجود دارد. اما حتی در سن 13-14 سالگی می‌توان با تلاش بسیار به جا رسید. تاریخ شاهد شروع‌های دیرهنگام است. ساختار پیرامون تنیس کودکان در سطح پایین — باشگاه‌ها و کلاس‌ها. در آنجا صدها هزار کودک در سراسر جهان فعالیت می‌کنند. آن‌ها با توپ‌های کوچک و نارنجی و سبز (بر اساس سیستم ITF «10 و زیر تنیس») بازی می‌کنند. این روش درست است: زمین کوچک و توپ کند به تکنیک یاد می‌دهند، نه به قدرت. مرحله بعدی — مسابقات منطقه‌ای. حدود 20 درصد انتخاب می‌شوند. سپس قهرمانی‌های ملی 12-14 سالگی. در آنجا 5 درصد از آن‌هایی که شروع کرده‌اند باقی می‌مانند. و در نهایت، تورهای جوانان ITF. در آنجا تنها چند نفر هستند. و تنها بخش کوچکی از این افراد به تنیس بزرگسالان می‌رسند. آمار سخت است: از هر هزار کودکی ... Читать далее