آنتونی بورده و اعترافات یک آشپز: چگونه یک سینیک جهان آشپزی را تغییر داددر سال ۱۹۹۹ هیچ کسی نمی‌دانست آنتونی بورده کیست. او یک آشپز معمولی در رستوران Brasserie Les Halles نیویورک بود که، به قول خودش، «بهترین و بدترین زمان‌ها را تجربه می‌کرد». اما وقتی مقاله او در مجله The New Yorker منتشر شد و سپس کتاب «رازهای آشپزی. اعتراف یک آشپز» (Kitchen Confidential)، او به طور ناگهانی تصورات درباره حرفه حرفه‌ای آشپزی را بر هم زد. بورده درباره سس‌ها و فواگر ننوشت، بلکه درباره مواد مخدر، سوژه‌های سختگیرانه، بوی بد و کثیفی نوشت، درباره اینکه در آشپزخانه زندگی نمی‌کنند، بلکه می‌زیند. اعتراف او یک منشور برای نسل‌های بسیاری از آشپزها بود و او از یک کارگر ناشناس به یک صدای زیرزمینی گاسترونیکی تبدیل شد. بورده قبل از افتخارآنتونی مایکل بورده در سال ۱۹۵۶ در نیوجرسی به دنیا آمد. او آرزو نداشت آشپز شود — او آرزو داشت نویسنده شود. اما پس از تحصیلات در دانشگاه، او در یک مدرسه آشپزی شد، زیرا «باید کاری می‌کرد». دهه‌های هشتاد و نود را در حاشیه صحنه رستورانی نیویورک گذراند، در همه نوع رستوران‌های مختلف کار می‌کرد: از رستوران‌های ارزان قیمت تا بستروهای مد. جایی که او جنبه‌های تاریک حرفه را کشف کرد: عادت‌های مضر، مهمانی‌های بی‌نظم که با شیفت‌های خسته‌کننده در آشپزخانه به پایان می‌رسیدند. بورده بخشی از این سیستم بود و او هم از آن متنفر بود و هم دوست داشت. به ۴۰ سالگی او یک آشپز اولی شده بود، اما احساس می‌کرد که گیر افتاده است. او شروع به نوشتن کرد — ابتدا مقالات برای مجلات غیرحرفه‌ای، سپس یک رمان که هیچ کسی نمی‌خواست چاپ کند. و یک روز The New Yorker مقاله‌اش را با عنوان «این را اگر شکم ضعیف دارید، نخوانید» منتشر کرد — داستانی صادقانه درباره آنچه در آشپزخانه‌ها می‌گذرد وقتی مهمانان نمی‌بینند. این مقاله توجه ناشرها را جلب کرد و اینگونه کتاب به وجود آمد. «رازهای آشپزی»: کتابی که همه چیز را تغییر دادکتاب در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و به یک پرفروش تبدیل شد. بورده با صداقت بی‌نظیری نوشت: او درباره این که چگونه آشپزها ماهی را سه روز قبل از اینکه به مهمانان ارائه شود آماده می‌کنند، درباره این که چگونه گوشت با تاریخ مصرف منقضی شده را خیسانند، درباره این که چگونه با مشتریانی که استیک «well done» سفارش می‌دهند، رف ... Читать далее