اصل‌های دادگاه عادلانه: رویکرد علمی به عدالت دادگاه عادلانه یک آرزوی اخلاقی انتزاعی نیست، بلکه یک سیستم پیچیده از اصول و اصول سازمانی است که مشروعیت و کارایی عدالت را تضمین می‌کند. این اصول محصول یک تکامل طولانی مدت از حقوق است و دارای اهمیت تجربی برای دستیابی به حقیقت و اعتماد عمومی است. اصل‌های بنیادی (مادی) اصول: پایه فلسفی این اصول چارچوب معنایی عدالت را تعیین می‌کنند و اهداف نهایی آن را مشخص می‌کنند. اصل قانونیت (عظمت قانون). این سنگ بنای اصلی است. دادگاه به اساس قوانین فعلی عمل می‌کند و نه بر اساس باورهای شخصی، سیاست‌های سیاسی یا настроениях عمومی. عدالت در اینجا با تطبیق صحیح قانون همزاد است. جنبه علمی: این اصل پیش‌بینی‌پذیری تصمیمات قضایی را فراهم می‌کند که برای ثبات روابط اجتماعی و اقتصاد حیاتی است. تحقیقات در زمینه حقوق و اقتصاد نشان می‌دهد که کشورهایی با سطح بالای عظمت قانون دارای رشد اقتصادی بالاتری هستند. اصل برابری همه در برابر قانون و دادگاه (ماده ۱۹ قانون اساسی روسیه). حقوق و وظایف procesual از جنسیت، نژاد، ملیت، وضعیت مالی یا ویژگی‌های دیگر مستقل نیستند. این به معنای یکسان بودن نتیجه نیست، بلکه تضمین می‌کند که فرصت‌های شروع یکسان در فرآیند رقابتی وجود دارد. مثال تاریخی: عهد بزرگ آزادی (۱۲۱۵ میلادی) در انگلستان که اعلام کرد که «هیچ آزادمنده‌ای به جز به حکم قانونی برابرانش دستگیر نمی‌شود…». این یکی از اولین اسناد حقوقی بود که ایده برابری در برابر دادگاه را تثبیت کرد. اصل‌های procesual (ابزارهای) اصول: مکانیزم‌های اجرا این اصول تعیین می‌کنند که چگونه باید فرآیند قضایی برای دستیابی به نتیجه عادلانه سازماندهی شود. اصل رقابتی و برابری طرفین (بند ۳ ماده ۱۲۳ قانون اساسی روسیه). دادگاه نه پیگیری‌کننده یا متهم است. نقش او به عنوان قاضی است که بی‌طرفانه شواهد ارائه شده توسط طرفین را ارزیابی می‌کند. بار اثبات بر عهده طرفی است که به واقعیت مربوطه اشاره می‌کند (پایان‌نامه — به واقعیت‌های اساس درخواست، متهم — به اعتراضات). اهمیت تجربی: تحقیقات روان‌شناختی نشان می‌دهد که مدل رقابتی، جایی که هر طرف به حداکثر میزان ممکن از موضع خود دفاع می‌کند، به طور کامل‌تری اطلاعات را در برابر قاضی آشکار می‌کند نسبت به مدل تحقیقی. اصل استقلال قضات. قضات فقط به قانون اساسی و قانون ... Читать далее