آینده معماری دیجیتال: از پارامتریک به اکوسیستم‌های خودکار معماری دیجیتال که از طراحی کامپیوتری (CAD) تا مدل‌سازی پارامتریک و BIM گذشت، در آستانه یک تحول جدید قرار دارد، جایی که طراحی از فرآیندهای شبیه‌سازی، تولید و بهره‌برداری جدا نیست. آینده آن تعیین می‌شود از همگرایی چندین فناوری کلیدی که ساختمان را از یک شیء ثابت به یک سیستم پویا، انطباق‌پذیر و هوشمند تبدیل می‌کند. 1. طراحی تولیدی و هوش مصنوعی به عنوان همکار گام بعدی، انتقال از پارامتریک (جایی که معمار قوانین ارتباط پارامترها را تعیین می‌کند) به طراحی تولیدی است، جایی که هوش مصنوعی بر اساس اهداف و محدودیت‌های داده‌شده (فناوری، بودجه، مواد، پارامترهای محیط زیستی) هزاران گزینه‌ی راه‌حل ارائه می‌دهد که به طور همزمان بر اساس بسیاری از معیارها بهینه‌سازی شده‌اند. مثال: شرکت Autodesk با همکاری معمارها، سیستم‌هایی را آزمایش می‌کند که هوش مصنوعی طرح‌های فضایی ساختمان‌ها را تولید می‌کند، نور طبیعی را به حداکثر می‌رساند، سطح دیوارهای خارجی را برای بهره‌وری انرژی کاهش می‌دهد و بهترین مناظر از پنجره‌ها را فراهم می‌کند. معمار دیگر نقاش نیست، بلکه مراقب و ویرایشگر است که گزینه‌های پیشنهادی را انتخاب و بهینه‌سازی می‌کند. تأثیر: این باعث خواهد شد که بهینه‌سازی شکل و ماده به صورت رادیکال به دست آید که برای ذهن انسانی که فقط می‌تواند چند متغیر را در یک زمان تحلیل کند، دستیابی به آن غیرممکن است. ساختمان‌های آینده می‌توانند شکل‌های قابل لمس نداشته باشند، بلکه شکل‌های محاسباتی بهینه‌ای داشته باشند که به ساختارهای طبیعی مانند (بیومیمتیک) تشبیه می‌شوند. 2. تولید دیجیتال و ساخت رباتیک طراحی دیجیتال بدون تولید دیجیتال معنایی ندارد. آینده در زنجیره مستقیم و بدون درز از مدل به ماده است. تولید اضافی (چاپ سه‌بعدی) در ساختمان. امروز شرکت‌هایی مانند ICON (ایالات متحده) و COBOD (دانمارک) خانه‌های مسکونی کامل از بتن چاپ می‌کنند. آینده در چاپ نه تنها دیوارها بلکه عناصر پیچیده‌ی یکپارچه‌ای مانند کانال‌های تهویه، شبکه‌های برق، ساختارهای حامل با غلظت تغییرپذیر است. این امکان را فراهم می‌کند که ساختمان‌های کاملاً شخصی‌سازی شده‌ای با قیمت‌های معمولی ایجاد شود. مونتاژ و نصب رباتیک. ربات‌های دستیار که بر اساس مدل BIM کار می‌کنند، می‌توانند دیوارهای پیچی ... Читать далее