آرایه‌ی شکار وحشی در بازی‌های مدرن: از کابوس مذهبی تا مکانیک بازی آرایه‌ی شکار وحشی (Wild Hunt) - نمازدهی شبحی که مرگ و هرج و مرج را به ارمغان می‌آورد، در عصر دیجیتال تجربه‌ای قدرتمند را تجربه کرده است و یکی از ابزارهای کلیدی داستان و زیبایی‌شناسی در بازی‌های ویدیویی شده است. استفاده از این شکل نه تنها به فولکلور تزئینی محدود نمی‌شود؛ توسعه‌دهندگان از این شکل برای بهره‌گیری از مفاهیم مذهبی، روانشناختی و داستانی عمیق بهره می‌برند و این ترس قدیمی را به رسانه‌های تعاملی تطبیق می‌دهند. ماهیت آرایه و پتانسیل بازی‌ای آن شکار وحشی کلاسیک (در آلمانی Wilde Jagd، در اسکاندیناوی Odens jakt) - کاوالکادای غیرطبیعی شبحی از سواران، جنگجویان یا سگ‌ها، که توسط یک رهبر فراطبیعی (آودین، هرن، پرچت) رهبری می‌شود، به طور ایده‌آلی با طراحی بازی هماهنگ است: قدرت بی‌وقفه: شکار بی‌وقفه است و نمی‌توان آن را در یک نبرد مستقیم شکست داد، بلکه باید از آن فرار کرد، به آن تقلید کرد یا به طور رituale دفع کرد. این موضوع مبنای ایده‌آلی برای فشار داستانی، صحنه‌های وحشت و ترس یا دشمنان غیرقابل شکست (انکایتیپ‌های Phantom Train در Final Fantasy VI) ایجاد می‌کند. وضعیت مرزی: این در زمان‌های نازک (بوران‌های زمستانی، تعویض سال‌های خورشیدی) و مکان‌ها (جنگل‌های انبوه، مرزهای جهان‌ها) رخ می‌دهد. در بازی‌ها این به شرایط خاص ظهور تبدیل می‌شود: زمان خاص روز، آب و هوا، مکان یا سطح پنهان‌کاری/گناه بازیکن. تهدید جمعی: این یک هیولا نیست، بلکه یک دسته، یک سیل، یک دیوار خطر است. این یک چالش مستقیم برای گیم‌پلی است که نیاز به استراتژی برای مبارزه با جمعیت یا فرار دارد. دوگانه‌گی: در افسانه‌ها، شکار همیشه شر نیست؛ ممکن است گناهکاران را تنبیه کند یا یک پیشامد باشد. این امکان را فراهم می‌کند که انگلیکایان پیچیده و اخلاقی ایجاد شود که دلایل آن فراتر از خشونت ساده است. اجراهای کلیدی: از داستان تا گیم‌پلی 1. The Witcher 3: Wild Hunt (CD Projekt RED، 2015) - اهمیت موضوعی و زیبایی‌شناختی در اینجا شکار وحشی نه تنها یک اشاره، بلکه آرایه‌ی مرکزی داستانی و جهان‌بینی است. موضوع: شکار وحشی به عنوان لشکر سواران الفی از جهان دیگر معرفی می‌شود که انسان‌ها را به سرقت می‌برند. آن‌ها بدون شبح‌پذیری کلاسیک، اما با یک جلوه قدیمی، بی‌رحم ... Читать далее