«دستگیری وحشیانه» در دفتر کار: طبیعت تعقیب تخریبی و استراتژی‌های مقابله عبارت «دستگیری وحشیانه» (Wild Hunt)، که از افسانه‌ها آمده است، در بافت کاری مدرن به صورت استعاره‌ای به فرآیند تخریبی، آشفته و اغلب جمعی هدف‌گذاری، تعقیب و «آزار و اذیت» کارمند، بخش یا حتی ایده خاص اشاره دارد. این نه یک منازعه یا مدیریت سخت، بلکه یک پدیده پیچیده اجتماعی-روانی است که ترس، دینامیک گروهی و ارتباطات شکسته شده در آن با هم پیچیده شده‌اند. درک مکانیزم‌های آن — اولین قدم برای خنثی‌سازی. موضوع و نشانه‌های «دستگیری وحشیانه» دفتری در مقایسه با آرایه افسانه‌ای، شکار دفتری همیشه آشکار نیست. می‌توان آن را با مجموعه‌ای از نشانه‌ها تشخیص داد: خصوصیت جمعی و ناشناسانه «گروه‌ها»: فشار از یک مدیر نمی‌آید (این بیشتر یک «دوئل» است)، بلکه از یک ائتلاف غیررسمی — گروهی از همکاران، بخش‌های مرتبط یا حتی مدیران ارشد، که با موافقت بی‌صدا یا بر اساس سناریوی ناشناس عمل می‌کنند، می‌آید. مسئولیت مبهم است («همه این را فکر می‌کنند»). افزایش حالت هرج و مرج و اضطراری: فرآیند با اضطرار دائمی، اولویت‌های مبهم و تغییرات ناگهانی وظایف (دیکلم‌های فوری، که از هیچ جا نمی‌آیند) همراه است. این یک محیط ایجاد می‌کند که انتقاد و آgression به عنوان «دغدغه برای نتایج» پوشیده می‌شوند. هدف شکار — «بیگانه» یا «گوسفند فدایی»: هدف کسی است که به عنوان تهدیدی برای سیستم در نظر گرفته می‌شود: نوآوری‌کننده‌ای که تغییرات خطرناک پیشنهاد می‌دهد; کارمندی که خطای سیستم را اشاره می‌کند; مدیر جدیدی که نظم‌های استوار را تغییر می‌دهد; یا حتی کسی که در زمینه عمومی برجسته است (در یک گروه عصبی-خارجی، فردی که در زمینه عمومی برجسته است). او با ایجاد نارативی درباره «ناکفایتگی»، «ناامیدی» یا «شخصیت دشوار» مورد توهین قرار می‌گیرد. تعقیب روتین‌شده: اقدامات دارای ماهیت یک ریتویل هستند: تنبیه‌های عمومی در جلسات برنامه‌ریزی، نظرات تحقیرآمیز در چت‌های عمومی، نادیده گرفتن ابتکارات یا دستاوردها، چسباندن برچسب‌ها، و انسداد اطلاعاتی عمدی. ریشه‌های روانی و سازمانی این پدیده «دستگیری وحشیانه» در نقطه برخورد ترس‌های شخصی و نقص‌های سیستم‌ها ایجاد می‌شود: واکنش به عدم قطعیت و ترس از تغییرات. در دوره‌های تغییر سازمانی، بحران‌ها یا تغییر استراتژی، وجدان集体 سازمانی سازمان ... Читать далее