ميث آتالانتیس: دیروز و امروز مقدمه: منبع پلاتونی ميث آتالانتیس، برخلاف بسیاری از دیگر افسانه‌های باستانی، دارای نویسنده و تاریخ ایجاد دقیق است. این افسانه برای اولین بار توسط فیلسوف یونانی باستان، پلاتو، در دو گفتگوی «تیمای» (حدود 360 سال پیش از میلاد) و «کریتس» بیان شده است. بر اساس پلاتو، آتالانتیس یک دولت جزیره‌ای قدرتمند بود که در «کوه‌های هرکولس» (جبل طارق) قرار داشت و در 9000 سال پیش (در مقایسه با زمان سولون، قرن ششم پیش از میلاد) سعی کرد آتن را تسخیر کند و در یک روز و یک شب توسط زلزله و سیل از بین رفت. مهم است که پلاتو تاریخ آتالانتیس را نه به عنوان یک افسانه، بلکه به عنوان یک پیشنهاد حقیقی (لوگوس) که از طریق خدایان مصریان منتقل شده است، ارائه می‌دهد. هدف پلاتو: آلگوریزم فلسفی، نه تاریخ‌نویسی علم مدرن داستان پلاتو را بیشتر به عنوان یک آلگوریزم فلسفی-سیاسی، نه یک گزارش تاریخی، در نظر می‌گیرد. هدف فیلوسوف این بود: تصویرسازی یک نظام حکومتی ایده‌آل در مقایسه. آتن در داستان او نماد یک شهر ایده‌آل، تحت حکومت فیلسوفان هوشمند است. نمایش نظریه چرخه‌ای مرگ جوامع به دلیل سقوط اخلاقی. آتالانتیس، که در ابتدا بسیار روحانی بود، در غرور و طمع فرو رفت و به خاطر این که توسط خدایان نابود شد. کритیک امپراتوری آتن مدرن، که اهداف امپریالیستی و قدرت دریایی آن می‌توانست به تصویر آتالانتیس پروژه شود. بنابراین، در دوران باستان، آتالانتیس بیشتر به عنوان یک ساختار ادبی و فلسفی در نظر گرفته می‌شد، که این موضوع توسط دانش‌آموز پلاتو، ارسطو، که آن را یک توهم می‌دانست، نشان داده می‌شود. توسعه افسانه: از رنسانس تا اکولتیزم جدید زمان علاقه به آتالانتیس در دوره اکتشافات بزرگ بازگشت. انسان‌گرایان، آتالانتیس را با نوآمریکا همسان می‌دانستند و در گفتگوی پلاتو یک پیشگویی از آمریکا دیدند. فرانسیسکو لوپز دو گومار، تاریخ‌نویس اکتشافات، آztک‌ها را فرزندان آتالانتیس می‌خواند.اما تغییر کلیدی در قرن نوزدهم رخ داد، زمانی که افسانه ملی‌سازی و افسانه‌سازی شد: ایگناتیوس دونللی، سناتور آمریکایی، در کتاب «آتالانتیس: جهان پیش از طوفان» (1882) آتالانتیس را به عنوان یک واقعیت علمی، اولین خانه همه تمدن‌های باستانی و فناوری‌ها، ارائه داد. ایده‌های او پایه‌گذار پseudoarchaeology شد. یهنا بلاتسکای، بنیان‌گذار تئوسوفی، ... Читать далее