آ. ای. هرتسن و انگلستان: «تریبون آزاد روسی» در کرانه‌های تیمز مقدمه: «لندن – تنها مکان» برای الکساندر ایوانوویچ هرتسن (۱۸۱۲-۱۸۷۰)، دموکرات انقلابی، فیلسوف و روزنامه‌نگار، انگلستان تنها کشور تبعید نبود، بلکه آزمایشگاه تاریخی و فکری منحصر به فردی بود که در آن ۱۲ سال (۱۸۵۲-۱۸۶۴) زندگی کرد – پربارترین دوره زندگی‌اش. رابطه او با انگلستان عمیقاً دوپهلو بود: هم دژ دنیای بورژوازی منفوری که از آن متنفر بود و هم پناهگاهی که آزادی بیان را برایش فراهم کرد، آزادی‌ای که در اروپا قاره‌ای در دسترس نبود. انگلستان تبدیل به مکان فیزیکی و نمادینی شد که از آن به روسیه سخن می‌گفت و پدیده «مطبوعات آزاد روسی» را خلق کرد. انگلستان به عنوان «کشتی نوح سیاسی» و پناهگاه پس از شکست انقلاب‌های ۱۸۴۸-۱۸۴۹ در اروپا، هرتسن که ناامید و تحت تعقیب بود، در بن‌بست سیاسی قرار گرفت. انگلستان با قانون حق پناهندگی و نبود سانسور، نجات‌بخش او شد. نمونه: دولت بریتانیا با وجود محافظه‌کاری خود، از تحویل هرتسن به مقامات روسی خودداری کرد، علیرغم فشارهای دیپلماتیک. این مطابق سنت اعطای پناهندگی به مهاجران سیاسی (مانند کاربوناری‌ها یا شرکت‌کنندگان در قیام‌های لهستانی) بود. اهمیت: این امنیت پایه تمام فعالیت‌های بعدی او بود. در نامه‌ای نوشت: «لندن تنها مکانی است که در زمان ما می‌توان در آن زندگی کرد... اینجا آزادی بیان هست و کسی به آن توجه نمی‌کند». انتقاد از «دنیای دکان‌داران»: هرتسن – تحلیل‌گر جامعه انگلیس هرتسن به انگلستان به عنوان متفکری اجتماعی تیزبین نگاه کرد. ارزیابی‌های او که در نامه‌ها و مقاله‌ها (که بعدها در «گذشته‌ها و اندیشه‌ها» جمع‌آوری شدند) بیان شده، بی‌رحمانه بود. بت‌پرستی مالکیت و «بورژوازی متوسط»: او در انگلیسی‌ها، به ویژه در طبقه متوسط، پیروزی «بورژوازی متوسط» (فیلستینیسم) را در مقیاسی جهانی دید. برای او انگلستان قلمروی حساب سودمند، پرستش راحتی و مالکیت خصوصی مقدس بود که به نظرش ایده‌آلیسم والا و شور درونی را می‌کشت. ریاکاری و ریاکاری (cant): هرتسن به شدت از ریاکاری انگلیسی – اخلاق رسمی و ریاکارانه که منافع خودخواهانه را می‌پوشاند – انتقاد کرد. او از ترکیب ظاهر محترمانه با بی‌تفاوتی اجتماعی آزرده بود. تضادهای اجتماعی: او شکاف وحشتناک بین ثروت و فقر را یادآور شد و محله‌های فقیرنشین لندن را به همان شدت ک ... Читать далее