Çocuk hangi yaşta ve hangi oyunları ebeveynleri ve yetişkinlerle oynamaktan hoşlanır: Oyunun diyalog olarak evrimi Giriş: Oyun olarak ortak dikkat paylaşımı Çocuğun yetişkinle ortak oyun oynama ilgisi sabit bir değer değil, bilişsel, sosyal ve duygusal gelişiminin evrelerini yansıtan dinamik bir süreçtir. Aslında bu bir diyalogdur; yetişkin bazen "hizmet personeli" ve güvenli bir üs, bazen eşit bir ortak, bazen de rakip ve kuralların kaynağıdır. Yaşa bağlı oyun tercihleri, nesnellik, konuşma, soyut düşünme ve sosyal zekâ gibi temel zihinsel işlevlerin oluşumuna sıkı sıkıya bağlıdır. Erken çocukluk (0-1,5 yaş): sensomotor ve sosyal-duygusal oyunlar Çocuk dünyayı duyular ve hareketler yoluyla keşfeder. Başlıca etkinlik duygusal-kişisel iletişimdir. Oyunlar basit, döngüseldir ve öngörülebilirliğe dayanır. Önemli oyunlar: "Coucou" (nesne sürekliliği eğitimi), "Karga" (dokunsal temas, ritim), "Tepelerde" (ritmik sallanma), basitleştirilmiş saklambaç (yetişkin yüzünü saklar), top yuvarlama, yetişkinin yardım ettiği ve yıkarken gürültü çıkarılan blok yığınları. Yetişkinin rolü: Aktif başlatıcı ve lider. Yetişkin hareketleri seslendirir, duygusal yorum yapar, güvenli ve öngörülebilir bir dünya yaratır. Çocuk gülme, şaşırma ve hareketi tekrarlama çabasıyla tepki verir. Bilimsel gerçek: "Coucou" gibi oyunlar kültürlerarası bir fenomendir. Bunlar nesne sürekliliği (J. Piaget) ve ortak dikkat becerisinin gelişimiyle doğrudan bağlantılıdır — başkasının bakışını ve hareketini takip etme yeteneği, bu da dil ve sosyal bilişin ön koşuludur. Erken okul öncesi dönem (1,5-3 yaş): sembolik ve nesne-manipülatif oyunlarKonuşma ortaya çıkar, çocuk nesnelerin işlevlerini öğrenir. Başlıca etkinlik nesne-manipülasyonudur. Dünya bir laboratuvar, yetişkin ise baş asistan ve uzmandır. Önemli oyunlar: Oyuncaklarla basit hikâye oyunları ("ayıyı besle", "bebeği sallay"), taklit oyunları ("benim gibi yap"), yetişkin yardımıyla büyük parçalarla aktif inşa (LEGO Duplo, bloklar), seslendirmeli oyuncak ... Читать далее