خنده کریسمس ا. هنری: "هدایای سه کس" و فلسفه‌ی ابسورد در نیویورک کریسمس مقدمه: خنده در میان اشک و بخار ا. هنری (ویلیام سیدنی پورتر، 1862–1910) داستان کریسمس را به تحقیق وسیع‌النگش از جامعه‌ی آمریکایی تبدیل کرد. شوخی‌های کریسمس او نه احساسات عاطفی بلکه مکانیزم پیچیده‌ی روانی و اجتماعی است که در آن کمدی از برخورد عشق با واقعیت خشن شهر بزرگ متولد می‌شود. تحلیل علمی از نویسندگی او به ما اجازه می‌دهد تا درباره‌ی شکل‌گیری یک مسیر ادبی خاص صحبت کنیم – "کریسمس نیویورک"، جایی که خنده ابزار زنده‌ماندن و همچنین فرم کریتیکی از واقعیت سرمایه‌داری است. فنومنولوژی جشن کریسمس "نیویورکی": شهر به عنوان صحنه‌ای برای ابسورد کریسمس در داستان ا. هنری نه در یک منطقه‌ی آرمان‌شهر بلکه در هرج و مرج شهری نیویورک جریان دارد، جایی که جشن به کاتالیزوری برای موقعیت‌های وجودی تبدیل می‌شود. در داستان معروف "هدایای سه کس" (1905)، پارادوکسی که به مفهوم "ابسورد برتر" بازمی‌گردد، نقش اصلی را دارد: زوج جوان دللا و جیم با از دست دادن بزرگترین میراث خود (مو و ساعت)، هدایای بی‌فایده‌ای (گلوله‌های مو و زنجیر ساعت) برای یکدیگر می‌خرند. در اینجا خنده از شادی نشأت نمی‌گیرد، بلکه از شناخت تاریک و بلند مرتبه‌ی غیرمنطقی رفتارهای انسانی، فاصله‌گیری آن‌ها از منطق تجاری بازار ناشی می‌شود. این خنده‌ای فلسفی است که پیروزی عشق را بر پراگماتیسم می‌پذیرد. زمینه‌ی علمی: اقتصاددان تورستاین وبلن در همان سال‌ها " مصرف نمایشی " را توصیف می‌کرد، اما ا. هنری این مدل را معکوس می‌کند: قهرمانان او "ذبایح نمایشی" انجام می‌دهند، جایی که ارزش عمل نه از قیمت بلکه از میزان خودگذشتگی آن سنجیده می‌شود. پوتیک "مرد کوچک": شوخی به عنوان آنستزی و سلاح ا. هنری به طور ماهرانه‌ای از شوخی برای دور کردن از درد اجتماعی استفاده می‌کند. در داستان "دزد کریسمس"، دزدی که به جای دزدیدن، یک تکه گوشت گوساله را به یک کودک گرسنه می‌گذارد، که از یک ثروتمند دزدیده شده است. اثر کمدی از یک سری معکوس‌ها ساخته شده است: دزد به خیرآور تبدیل می‌شود و شهروند پابند قانون به علت مستقیم یا غیرمستقیم دلیل درد است. در اینجا شوخی وظیفه‌ای حفاظتی دارد، تندترین نابرابری‌های اجتماعی را نرم می‌کند، اما در عین حال آن‌ها را آشکار می‌کند. رویداد ادبی: ا. هنری اغلب از روش "هیپربالو ... Читать далее